Υπάρχουν σήμερα σοφοί;

(Γράφει ο Α.Θ.Ρ., στο ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ που κυκλοφορεί)…

  Πανεπιστήμονες, γνώστες των πάντων, απ’ τα απλούστερα, τα καθημερινά, μέχρι τον… τετραγωνισμό του κύκλου;

   Αεικίνητοι κι ακούραστοι, ήρωες Ηρακλειδείς, έτοιμοι πάντα να απαντήσουν, να επιχειρηματολογήσουν εύστοχα κι αποστομωτικά, ή άλλοτε «πετώντας την μπάλα στην κερκίδα», απ’ την απλούστερη ερώτηση ενός κοινού ανθρώπου, μέχρι αυτή του… Πορδοσάλτε, τη σκληρή!

   Άνθρωποι σπάνιοι, εξαιρετικοί, που το 24/ωρο τους είναι πάντα στη σκηνή, με εμφανίσεις πρωτ’ απ’ όλα στα κανάλια της TiVi, σ’ ένα μόνιμο μπίρι – μπίρι ατέρμονο στο κινητό, με φωτογραφίσεις, χαμόγελα και σχεδιασμένες εμφανίσεις , πάντα με σχέδιο, στόχο και σκοπιμότητα εξοφθάλμως προφανή. Περισσότερο θαμώνες στο Κολωνάκι, απ’ ότι στα έδρανα της Βουλής…

   Κι εύλογα, αν δεν καταλάβατε τι… εννοεί ο ποιητής, αναφέρομαι σ’ αυτό το μαγικό, το μυστήριο κι ακατανόητο υπερανθρώπινο είδος, που στα Ελληνικά λέγεται… Υπουργο/Υφυπουργοί (62 στην περίπτωση μας και να ‘χουνε οι άνθρωποι ζωή)!

   Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, εκείνος ο Καβαλιώτης ο Μακάριος (!) Λαζαρίδης - Μινχάουζεν! Πρύτανης σοφίας, αμετροέπειας και… ταχυδακτυλουργίας, που από αρνητής του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε σε υφυπουργό, να καθαρίσει τους στάβλους δυσωδίας του βρώμικου αυτού οργανισμού!

   Με ψεύτικους τίτλους σπουδών και με 15 χιλ. ένσημα δουλειάς, που απαιτούν εργασία μέχρι τα 99 σου χρόνια! Άριστος των αρίστων! Φυσικά τελικά, όταν παραβρώμισε το πράγμα βρέθηκε (προς ώρας;) στον πάγκο της λησμοσύνης… Κανείς… Λαζαρίδης δεν χάνεται, στην ψωροκώσταινα!

   Τίποτε γι’ αυτούς δεν γίνεται στην τύχη, εκτός, αν από γκαντεμιά, βλακεία ή από λαμογιά, προκύψει από το πουθενά εκείνη η καταραμένη η… στραβή! Φτού! Ένα παπούτσι πάνω απ’ την Ακρόπολη!

   Και τότε όμως, δε θα μείνουμε άπραγοι, μοιραίοι, ενεοί. Άμεσα θα κινητοποιηθούν σφουγγοκωλάριοι, ειδικοί, υπηρεσίες εργολάβοι, έκτακτες εκταμιεύσεις 800 χιλ. Ευρώ στα Τέμπη και… «μπάζωμα» και «τσιμεντάρισμα» της αλήθειας και της έρμης λογικής, εδώ το κράτος δρα αυτοστιγμής!

   Άμεσο στήσιμο μιας επιτροπής εμπειρογνωμόνων της ολκής, της απραχτής, του ράβε – ξήλωνε, κουκούλωνε – μουντζούρωνε, μπουρδούκλωνε, θα βγάλει πόρισμα επιστημονικό, καθαρό κι αληθοφανές, ότι… σε ειδικές περιπτώσεις σαν αυτές, όπως στα τραγικά Τέμπη… «μπορεί να γίνει ανάφλεξη και πυρόσφαιρα θανατερή, ακόμα και με …καθαρό νερό! Τα, τα, τα! Μάϊκατα! Τσ, τσ, τσ, Μπρέε!

   Ναι, ναι, καλά το ακούσατε, ακόμα και στο δροσερό νερό! Κι αυτό, αφού το υδρογόνο και το οξυγόνο που έχει το μόριο του νερού, είναι τα δυό τους εύφλεκτα υλικά! Μάλιστα, καταλάβαμε…

   Τα λέει όλ’ αυτά τα σοφά, η Χημεία των μεσαιωνικών αλχημιστών και των παπατζήδων των σημερινών, ξεκάθαρα κι αναλυτικά!

   Πόσες σπουδές, πτυχία, γνώσεις, σοφία κι ατέλειωτες ώρες δουλειάς, μελέτης, ευθύνης κι αγωνίας να ‘χουν στους ώμους τους φορτωμένους, τα προβλήματα, τη καθημερινότητα, τα αναδρομικά που περιμένουν, εκείνοι οι γκρινιάρηδες καφενόβιοι τεμπελο – συνταξιούχοι!

   Αγωνία για την πρόοδο της χώρας, ακόμα και τη ζωή των πολιτών που γίνονται παρανάλωμα στο Μάτι, ή εξαϋλώνονται στα Τέμπη, έχει στους ώμους του ο υπουργός και πως αντέχει; Τσ, τσ, τσ…

   Φαντάζομαι, από την υπερένταση, την υπερεργασία, την αγωνία, να πάσχουν οι πλείστοι τους από εξάντληση κι υπερκόπωση, σαν υπερ – μαραθωνοδρόμοι πολλών συνεχών χρόνων, οι πλείστοι!

   Όταν εμείς ρέμπελοι κι αραχτοί στον καναπέ, με το τηλεκοντρόλ στο χέρι, ψάχνουμε από κανάλι σε κανάλι την ένταση, σε μια σχεδόν άδεια από βουλευτές Βουλή, οι ήρωες μας οι

υπουργοί δουλεύουν, ξενυχτούν, παράγουν νέα γνώση, νέα δεδομένα, νέες κατακτήσεις, νέους νόμους, κι ιδίως υπο/νόμους, φέρνουν τροπολογίες κοντά στο ξημέρωμα αιφνιδιαστικά, για ψήφιση, σε μισοκοιμισμένους, για κολλητούς, για κάποιο ρουσφέτι, πάντα όμως με γνώμονα το καλό για εμάς, για το Λαό!

   Κι είναι το υπουργηλίκι, ότι ευγενέστερο, υπέρτατο, υπέρλαμπρο λειτούργημα, που αποσκοπεί αποκλειστικά στην πρόοδο και ευημερία των ανθρώπων και της χώρας! (Κι όποιος αμφιβάλει είναι… λαϊκιστής!)

   Ίσως γι’ αυτό τους παρακολουθεί η ΕΥΠ κι ο πρωθυπουργός, κι οι ίδιοι κάνουν… βούβα, και δεν διαμαρτύρεται κανείς!

   Και η κυρία Βλάχου, που με την υπογραφή της έκαμνε νόμιμες τις παρακολουθήσεις αυτών, προβιβάστηκε σε… αντιεισαγγελέας! (Αρείου Πάγου). Μάλιστα!

   Αυτοί οι εγκέφαλοι, οι παραφουσκωμένοι στη γνώση, τις ιδέες, την άδολη προσφορά, την θυσία, βρίσκουν χρόνο, οι πλείστοι, απ’ τα χαράματα να μας φωτίζουν εμάς τους ρεμπεσκέδες διαρκώς, στην TiVi, για το ευτυχές μας μέλλον που μας περιμένει λίαν προσεχώς!

   Κι εύλογα απορεί κανείς, πως είναι δυνατόν έστω κι αυτοί οι εγκέφαλοι οι ξεχωριστοί, να γνωρίζουν και να αποφασίζουν στις αλλαγές, που κάθε τόσο αιφνιδιαστικά προκύπτουν όταν στους ανασχηματισμούς ανακυκλώνονται και μετακομίζουν από υπουργείο σ’ άλλο υπουργείο, συνεχώς!

   Όλο οι ίδιοι και γνωστοί, είτε πέτυχαν, είτε κάναν τρύπα στο νερό, χωρίς στοιχειώδη, γνωστή αξιολόγηση και βαθμό, απ’ τον Λαό! Κάτι σαν εσωτερικός δηλαδή τουρισμός, να γνωρίσουν νέα πρόσωπα, νέο καφετζή, γραμματέα και θυρωρό, σε μια άλλη γειτονιά! 

   Κι από τα μυστικά και τα προβλήματα τα άλυτα τον ΟΠΕΚΕΠΕ των γεωργοκτηνοτρόφων, στο υπουργείο Γεωργίας, που σε βασάνιζαν σαν υπουργό Γεωργίας, γλυτώνεις και ασχολείσαι τώρα με τα επείγοντα των… καραβόγατων (κι ιδίως των ταλαίπωρων εφοπλιστών), στο Υπουργείο Ναυτιλίας!

   Απ’ τους τραγικά, καθημερινά σχεδόν νεκρούς των εργατικών ατυχημάτων και τις απλήρωτες υπερορίες των εργαζομένων, την κοπανάς όλο χαμόγελο, για τα ρημαγμένα τα νοσοκομεία, με το ελλειμματικό προσωπικό, να διορθώσεις, και το πόπολο να σώσεις!

   Απ’ την απειλή μιας κλιματικής αλλαγής, στο υπουργείο, που έτρεψες καύσωνες, πυρκαγιές, πλημύρες και καταστροφές, τώρα αράζεις στο υπουργείο της Παιδείας, με τα παιδιά να βράζει το αίμα τους και να δέρνονται απ’ τα Δημοτικά μέχρι τα Πολυτεχνεία, και εσύ, να προσεύχεσαι μη σου κάτσει η στραβή και σε περιλάβει στο απύθμενο κι ασταμάτητο της στόμα η Κωνσταντοπούλου η Ζωή! (Ο Πολάκης είναι αρσακειάδα μπροστά στην θωριά της Ζωής!). Σίγουρα, οι Μητσοτακικοί μας υπουργοί, βλέπουν στους εφιάλτες τους να τους σπικάρει άγρια, ασταμάτητα, η ακάθεκτη Ζωή! Μπρρρ…

   Κρητίκαρος ο ένας, Αρβανίτισσα η άλλη, ότι ηρωικότερο και παλληκαρήσιο, σε μια Ελλάδα Ευρωλιγούρηδων γλειφτών!

   Μήπως υπερβάλω, όταν χαρακτηρίζω, πάνσοφους, διάνοιες, πανεπιστήμονες, Πρωθυπουργό και Υπουργο/υφυπουργούς του; (οι πλείστοι παρακολουθούμενοι απ’ την ΕΥΠ του…). Εσείς δηλαδή, πως θα τους χαρακτηρίζατε;

   Τώρα βέβαια, όταν τους κάτσει η αφιλότιμη… στραβή, εύλογα αγωνίζονται με νύχια και με δόντια, με παπαγαλάκια έμμισθα, δικηγόρους κι εμπειρογνώμονες βαλτούς, με ΒΙΝΤΕΟ πειραγμένα κι εξαφανισμένα και συγκεκριμένους πάντα δικαστές, να πέσουν, το μείζον για πλημμέλημα, για διαγραφή της υπόθεσης, για κάποια θεία χουβαρντλού, Νιγηριανή, σαν τον Γιάννου, κόντρα στη συκοφαντία (;) της αντιπολίτευσης της τοξικής, που πάντα εξ ορισμού είναι μισερή (φτου σας ρε!) και κραυγάζει σαν στριφνός εισαγγελέας πάντα, για σκληρή ποινή!

   Ήρωες είναι οι Υπουργο/υφυπουργοί μας, ήρωες και θύματα μαζί και αγωνίζονται νυχθημερόν για το καλό μας (κλαψ, κλαψ, κλαψ), κι όχι για τον καημένο τον Λάτση, τον Βαρδινογιάννη, τον Κοπελούζο, τον Περιστέρη, τον Μυτιληναίο, τους τραπεζίτες και τα κορακο – funds, αλλά για τον μαστροΜήτσο, τον αγρότη Τρύφο, τον άνεργο τον Τράϊκο και τον ψαρά τον Κίτσιο (απ’ τον Άγιο Παντελεήμονα αυτός),γειά σου Κίτσιο!

   Έτσι και πολύ σωστά τα λένε οι Ντρμπεντέρηδες, οι Χ’’Νικολάοι, οι Πορδοσάλτοι, οι Υπονόμοι και μιλιούνια άλλοι παρλαπίπες της φυλής.

   Τώρα βέβαια, κάποιος παλιός συμμαθητής κι αλάνι κάποιου κορυφαίου σήμερα πολιτευτή, που δεν ήταν τότε κι ο καλύτερος ο μαθητής, πιθανόν απορημένος, να μονολογεί… «Βρε! Βρε! Ο Λαλάκης που τον είχαμε της… καρπαζιάς στη τάξη, κοίτα πως εξελίχτηκε κι ανέβηκε και πλούτισε και διακρίθηκε!!! Κοίτα ρε!»

   Ε! καλά, είναι γνωστό αυτό, άμα έχεις αξία στο Ελλάντα (όπως πχ ο Γιώργης ο Αφτιάς, η Καϊλή, η Βόζεμπεργκ, η Μισέλ Αναγνώστου), πάντοτε διακρίνεσαι, ανεβαίνεις και πλουταίνεις και στο πόπολο μιλάς, σαν σοφός Αριστοτέλης!

   Άλλο βέβαια, πόσοι είναι αυτοί που δεν σε πιστεύουν και που γελούν, σε φτύνουν και σε κοροϊδεύουν… (εγώ πιστεύω ότι είναι πολλοί, άλλο τώρα, αν με 20% των ψήφων και 46% αποχή, στις προηγούμενες τις εκλογές (25/6/23) έγινες δερβέναγας και μας κυβερνάς…). Αλλά πρώτο κόμμα ήταν η αποχή!

   Κι επειδή η «αχλάδα έχει πίσω την ουρά», θα μάθουμε τα χαμπέρια σου και στην επόμενη τη Βουλή!

   Τώρα εγώ θα βάλω και κάτι ξεκάρφωτο, αλλά ουσιαστικό…

   Μήπως τη δουλειά του Υπουργο/υφυπουργού, που τους πλαισιώνουν εκατοντάδες τεχνοκράτες, επιστήμονες, γραφιάδες, κολαούζοι, φύλακες, κι οι πλείστοι απ’ αυτούς απλά υπογράφουν χαρτιά και ασχολούνται με ρουσφέτια κολλητών τους, μήπως λέω, τη φοβερή αυτή δουλειά, θα μπορούσε να την κάνει ο Μήτσος, ο Κίτσος, ο Τρύφος, ο Τράϊκος, η Κική; ακόμη θα ‘λεγα εγώ; Λέω, μήπως;

   Έτσι ακριβώς όπως λειτουργούσε η Αθηναϊκή Δημοκρατία πριν 2.500 χρόνια, για δεκάδες χρόνια, κι έφτιαξε τον κορυφαίο τον πολιτισμό; Λέω εγώ τώρα, ο αιρετικός… Μήπως;

   Έλληνες ήταν αυτοί, έτσι νομίζω, εκτός εάν εμείς οι… απόγονοι τους, είμαστε διαφορετικοί; Και σίγουρα πιο εξυπνο/βλακο/σοφοί!

   Το άλλο είναι, γιατί μόνο 62 Υπουργο/υφυπουργοί κι όχι 162; Ποια ανάγκη κι υποχρέωση ορίζει να ‘χουμε πολλαπλάσιους τέτοιους εγκεφάλους, από τις πλείστες χώρες όλης της γης;

   Εκτός αν το βόλεμα αυτών των άξιων μας ταγών κυβερνητικών, με τους μετακλητούς κολαούζους τους, που θα πλαισίωναν την δυναμική στρατιά 162 σοφών, διαχειριστών της Μητσοτακο- ψωροκώσταινας, που όλο κι ανεβαίνει (στην ακρίβεια), θα έριχνε σημαντικά την ανεργία!

   Ένα απλό παράδειγμα θα πω, που δικαιολογεί το καλαμπαλίκι που έχουμε σε Υπουργο/υφυπουργούς. Ο κατά τα άλλα συμπαθής (πρώην δημοσιογράφος) Γιάννης Λομβέρδος, Υφυπουργός Εξωτερικών για τους απόδημους, μέρα παρά μέρα, σ κάποιο πρωϊνάδικο κανάλι της TiVi, δίνει τη μάχη κόντρα στους αντιπολιτευόμενους εκπρόσωπους της αντιπολίτευσης.

   Το Μεγάλο Σάββατο 2025 όμως, με το κρατικό μας αεροπλάνο, έφερε το Άγιο φως απ’ την Ιερουσαλήμ!!! Σε επικίνδυνη αποστολή…

  …«Ύστερα λες ρε Ρακόπουλε, ότι δεν χρειάζονται τόσοι υπουργοί;»!

   Καλή του δύναμη τώρα στα κανάλια, να δίνει μάχες μέχρι το 2027, το άλλο Πάσχα, που πάλι θα κουραστεί!

   Επί ΣΥΡΙΖΑ, αυτή τη σκληρή δουλειά έκανε ένας άλλος αστέρας της TiVi, ο Τέρενς ο Κουίκ! Ρε τι τραβάν οι άνθρωποι αυτοί. Για εμάς τους τυχερούς!

   Να ‘μαστε γεροί, να γνωρίσουμε στο μέλλον κι άλλους αστέρες, κομήτες της… φακής! Η Ελλάδα αντέχει… «ποτέ της δεν πεθαίνει» (ως τα τώρα). Για μετά δεν βάζω το χέρι στην φωτιά…

   Ένας «ύμνος» της διαχρονικής υπουργο – κατάστασης στη χώρα, προγράφεται γλαφυρά στον παλιό καλό κινηματογράφο.

 - «Ένας ήρωας με παντούφλες», με τον μοναδικό Λογοθετίδη.

 - «Υπάρχει και φιλότιμο», με τον απίθανο Κωνσταντάρα.

 - «Ζητείται ψεύτης», με τον ανεπανάληπτο Ηλιόπουλο.

   Και για αποφόρτιση… (αφού όλοι καλοί είμαστε, οι κακοί είναι στη φυλακή!).

   Τέλος δεκαετίας του ’50, το Αμύνταιο έχει βουλευτή της ΕΡΕ, τον παλιό του κι άξιο Δήμαρχο, τον συμπαθή ΑΝΤΩΝΗ ΖΟΥΓΚΑ.

   Ο βουλευτής μας λοιπόν, μπαίνει σ’ ένα κεντρικό μαγαζί της Αθήνας, να πάρει για τη σύζυγο δώρο, μια μοντέρνα κλαρωτή φούστα. Απίκο η πωλήτρια, τον ρωτάει για το μέγεθος που θέλει… «Τι περιφέρεια παρακαλώ»; Κι ο ετοιμόλογος βουλευτής μας… «Περιφέρεια Φλωρίνης»!

   ΥΓ 1: Η κατηγορία με την οποία θα οδηγούσε στο εκτελεστικό τον ήδη φυλακισμένο της ΑΝΤΡΕΑ, η χούντα το ’67, ήταν ότι.. «ετοίμαζε ανατροπή, του τότε (προδικτατορικού) καθεστώτος». Και το στήριζε και σε μαρτυρία, ότι δηλαδή σε μια μυστική συγκέντρωση στελεχών του, σε σημείο του λόγου του είπε: «Το μαχαίρι στην Ελλάδα, πρέπει να φτάσει στο κόκκαλο»!

   Μετά μισόν και πάνω αιώνα, εσείς δηλαδή πιστεύετε, ότι με «νερόβραστες» πολιτικές λογικές, θα υπάρξει ουσιαστική πολιτική λύση, στο αδιέξοδο προοπτικής της χώρας μας; (χωρίς το μαχαίρι στο κόκκαλο;).

   Φυσικά, ούτε ο ΑΝΤΡΕΑΣ, ούτε η αφεντιά μου συμπαθεί… αιμοβόρους μαχαιροβγάλτες!

   ΥΓ 2: Αυτή η ξευτίλα, να «πατάει» τον Παρθενώνα ένα διαφημιστικό παπούτσι εταιρείας, σηματοδοτεί, ότι τα πάντα πουλιούνται, τίποτε δεν είναι αδιαπραγμάτευτο, ταμπού, ιερό και όσιο! Κι είναι ότι πιο επικίνδυνο αυτό! Κι ότι… η σαπίλα έχει φτάσει στο κόκκαλο! (και δεν φταίει το μαχαίρι) Απλά, το «χρυσό περιτύλιγμα» μιας πρωτοφανούς επικοινωνίας πληρωμένων παπαγάλων, την καλύπτει σχεδόν ολικά κι αποπροσανατολικά!

   ΥΓ 3: Η σοβαρότητα, η ψυχραιμία, η «αριστεία» των Μητσοτακο/ανθρώπων, εμφανίζεται αντιστρόφως ανάλογα, με πρόσφατη δημοσκόπηση, που τους δίνει στην πρόθεση ψήφου, περίπου 21%! (25/8/25)

   Κι αρχίζουν τα «όργανα» του πανικού, με δηλώσεις καταστροφολογίας του κυβερνητικού εκπροσώπου Μαρινάκη… «17 χιλ. βαρυποινίτες (!) βγήκαν απ’ τις φυλακές, στη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ»! Μπρρρρ… Η επόμενη ίσως θα είναι, ότι «Ήδη παρατηρήθηκαν οι πρώτες ένοπλες ομάδες συμμοριτών, σε ορεινούς όγκους της πατρίδας μας, γεγονός που μας γυρίζει στο 1947!»… «Νοικοκυραίοι, επενδυτές, ΟΠΕΚΕπέδες, ηλικιωμένοι, που ζήσατε τον συμμοριτοπόλεμο, το νου σας και τη ψήφο σας, γιατί χανόμαστε!».

   Η μάσκα του εκσυγχρονιστή, του φιλελεύθερου, του νέου, βγαίνει όταν «σφίξουν τα γάλατα» και νιώθουν να χάνουν τη μάσκα, τη λεζάντα και την γλύκα της εξουσίας…

   Θα σας θυμόμαστε λεβέντες μου, σαν παράδειγμα αποφυγής, στο μέλλον, κι ας βγει στις εκλογές αυτές κι ο «ΚΑΝΕΝΑΣ» που πήρε 43% στην πρόθεση ψήφου, σ’ αυτή τη δημοσκόπηση.

   Ο «ΚΑΝΕΝΑΣ», είναι ο Ομηρικός, πανάξιος ΟΔΥΣΣΕΑΣ! Πιστεύετε ότι πλέον έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, το καθαρά Ελληνικό αυτό χαρακτηριστικό του ανθρώπου; Τότε, αλίμονο σε όλους εμάς τους κληρονόμους που βαυκαλιζόμαστε και προσποιούμαστε τους απογόνους… Εκτός αν είμαστε εικόνα του Κούλη, του Γεωργιάδη, του Πλεύρη, του Βορίδη, δυστυχώς, κι έτσι πορευόμαστε…