Το φως δεν
σταθμεύει πουθενά
μας διαπερνά
διάχυτο
ζωοδότο και φονικό
όπως το συλλάβει
κανείς
και πως ερμηνεύεις
τον εαυτό σου
στα διάκενα μιας
αύρας που δονείται έρποντας
τα πουλιά
φτερουγίζουν παιχνιδιάρικα
ανάμεσον του αέρα
και των κυμάτων
διαστήματα που δεν
βλέπουμε
απλά ανιχνεύονται
με τα χνώτα
σπασμοί αιώνιας
πάλης κόντρα στην άβυσσο
μειδίαμα σαρκαστικό
κατά πως κοιτά την ζωή
που δεν περιμένει.
* Μετά από ένα συμπόσιο με τον
Θ. Γερμανίδη στο Πόζαρ
Ρηγίνος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η εποικοδομητική κριτική και οι εναλλακτικές προτάσεις - απόψεις είναι απαραίτητες και ευπρόσδεκτες, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι η ανταλλαγή ιδεών.
Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους και η ευθύνη (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.
Κάθε υβριστικό, προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο, θα διαγράφεται όποτε εντοπίζεται από την ομάδα διαχείρισης.
Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.