ΜΑΤ: Οι bullηδες του συστήματος…

  Οι Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) είναι οι πρώτες ειδικές αστυνομικές μονάδες της Ελλάδας. Δημιουργήθηκαν με σκοπό την απαλλαγή των άλλων σωμάτων της αστυνομίας και των ενόπλων δυνάμεων από την ενασχόλησή τους με την καταστολή ταραχών, παράνομων συγκεντρώσεων και έκρυθμων διαδηλώσεων.

 Η ιδέα της δημιουργίας τους ανήκει στον πρωθυπουργό επί δικτατορίας Σπύρο Μαρκεζίνη, ενώ η εντολή για την υλοποίηση και τη δημιουργία της πρώτης ομάδας δόθηκε το 1976 από τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή.

  Από τότε, τα ΜΑΤ έχουν δείρει μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς, συνταξιούχους, εργάτες, κατοίκους σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας που διαμαρτύρονταν για σκουπίδια, ανεμογεννήτριες, εξορύξεις κι ό,τι άλλο προσπαθούσε να τους φορέσει η κυβέρνηση χωρίς να το έχουν αποδεχθεί, τουρίστες (!), ΑμΕΑ (!!!), γιατρούς, νοσοκόμους, μετανάστες, πρόσφυγες, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες, δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, καθαρίστριες… και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

  Εν τω μεταξύ, οι αστυνομικοί αυτοί ζουν ανάμεσά μας και πληρώνονται από εμάς. Για να μας δέρνουν. Όμως καμία δουλειά δεν είναι ντροπή και εν πάση περιπτώσει, δεν φταίνε αυτοί. Το να τα βάζεις με το χέρι που σε χτυπά και όχι με αυτόν που το οπλίζει, είναι ο ορισμός της βλακείας. Και η αλήθεια είναι πως τα ΜΑΤ αποτελούν καθαρά ένα εργαλείο και δρουν πάντα κατόπιν εντολών της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και όταν τις υπερβαίνουν, υπό την ανοχή της. Διαχρονικά. Από το 1976 δηλαδή, μέχρι και σήμερα.

  Ας δούμε τώρα λίγο τα αποτελέσματα της βίας των ΜΑΤ...

  Μήπως περιορίζουν την ανομία και την παρανομία; Το αντίθετο! Η παρουσία τους δρα ως κόκκινο πανί στις διαδηλώσεις, τις πορείες και τους αγώνες. Συνήθως δε, προκαλούν κι από πάνω, ώστε πολλές φορές να δημιουργούνται επεισόδια εκεί που δεν υπήρχαν και δεν θα υπήρχαν, αν π.χ. τα ΜΑΤ δεν πετούσαν αναίτια χημικά.

  Μήπως οι διάφορες κοινωνικές ομάδες παύουν τις διεκδικήσεις εξαιτίας της καταστολής και της βίας των ΜΑΤ; Ίσα - ίσα. Συσπειρώνονται και οργανώνονται περισσότερο, καταγγέλλοντας επιπλέον την κυβέρνηση, για την χρήση βίας. Το ξύλο ποτέ δεν υπήρξε στοιχείο «αναγκαστικότητας» για να θυμηθούμε και τον ανεκδιήγητο Βορίδη, όταν τα αιτήματά σου είναι δίκαια. Αντιθέτως, ενώνει ακόμα περισσότερο αυτούς που θα το υποστούν και ατσαλώνει την θέλησή τους.

  Απλά λοιπόν, η βία των ΜΑΤ γεννά βία και ως γνωστόν, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Αυτό είναι το ζητούμενο και αυτή είναι η χρήση των ΜΑΤ σήμερα. Και λύκος είναι τα πολλά και διάφορα συμφέροντα (από τους μπαχαλάκηδες μέχρι τους ολιγάρχες και τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν), που επωφελούνται κατά την διάρκεια των κοινωνικών ταραχών από ομάδες πολιτών που έχουν δίκαια αιτήματα και τα ζητάνε από τον δρόμο όταν δεν εισακούγονται οι εκπρόσωποί τους.

  Πριν κλείσω, δύο πράγματα.

Πρώτα, ο ορισμός του bullying, κατά την Ελληνική Αστυνομία:

«Αφορά σε μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου. Αποτελεί φαινόμενο που ενισχύεται από τη λάθος αντιμετώπισή του, καθόσον τα περισσότερα περιστατικά αποσιωπώνται, διότι θεωρείται ότι στιγματίζουν τους θύτες, τα θύματα και το κύρος του σχολείου. Ωστόσο, το φαινόμενο αυτό έχει πολλές και σοβαρές επιπτώσεις, τόσο στη σωματική και ψυχική υγεία, όσο και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, ενίοτε με επικίνδυνες συνέπειες και τραγικά αποτελέσματα. Οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις ενδοσχολικής βίας είναι: Χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμοί. Φραστικές επιθέσεις, βρισιές, απειλές, προσβολές. Εκβιασμοί, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων. Κλοπές. Σεξουαλική παρενόχληση, κακοποίηση. Αποκλεισμός από παρέες, παιχνίδια, δραστηριότητες».

  Σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι, τα ΜΑΤ είναι οι… bullηδες του Συστήματος;

  Δεύτερον, ωραία μας τα είπες κύριε, προτάσεις; Απάντηση: είναι καταφανές ότι οι Πολίτες πρέπει να ζητήσουν μετ’ επιτάσεως και χωρίς καμία διάθεση συμβιβασμού, την κατάργηση των ΜΑΤ. Ζούμε στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης. Με κάμερες παντού, drones, ειδικά προγράμματα επεξεργασίας εικόνας, δορυφόρους, τα πάντα. Αν θέλει η αστυνομία να συλλάβει κάποιον που προβαίνει σε παράνομες πράξεις, της είναι πολύ εύκολο να ταυτοποιήσει τον δράστη. Από αυτόν που πετάει πέτρα στο γήπεδο, μέχρι αυτόν που πετάει πέτρα στην βιτρίνα. Όλα τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια να… δερνόμαστε. Καλές γιορτές και – όπως πάντα – με υγεία.

Γ. Μ.

παραΕκπαιδευτικός