Όταν ο λαός εκφράζεται, όχι μέσα από κόμματα που εκ προοιμίου, εννοείται, στηριγμένα πάνω σε μια ιδεολογία –έστω και ιδεολόγημα- υποστηρίζουν θέσεις και συμφέροντα διακηρυγμένα και γνωστά σε όλους, αλλά παθιάζεται και ξεσηκώνεται απ’ το συμφέρον της συντεχνίας, κάτι σάπιο και ολισθηρό και άκρως εγωιστικό υπάρχει στην κοινωνία.
Κι όταν το κακομοίρικο αυτό κράτος φέρεται και άγεται όχι από το διακυρηγμένο του πρόγραμμα για το οποίο ψηφίστηκε ή το προκύψαν μείζον πρόβλημα, αλλά από τη δύναμη της χι συντεχνίας που μπορεί να επιβάλλει με τη βία κι αυθαίρετα τη θέληση της, πάλι τότε, κάτι σαθρό υπάρχει στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του, να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον πολίτη.
Κι ο λόγος ύπαρξης ενός κράτους είναι η παροχή απρόσκοπτα και κατά το βέλτιστον υπηρεσιών στους πολίτες του, που το συντηρούν με τους φόρους τους, και, χύνουν που και που και το αίμα τους όταν κινδυνεύει η ύπαρξη του.
Κι όταν η εκάστοτε κυβέρνηση, του μυστήριου αυτού κράτους, προσπαθεί να στυλώσει τα πόδια στην πίεση της κάθε συντεχνίας και ν’ αρθρώσει έναν ουσιαστικό και λογικό αντίλογο στην πλημμυρίδα των αιτημάτων της χι ομάδας πίεσης, αντιπολίτευση, ΜΜΕ και κάθε πικραμένος, κηρύσσουν τον τρίτο παγκόσμιο, μέχρις εσχάτων…
Το σύνηθες σενάριο που βλέπουμε σ’ επανάληψη είναι, η σημερινή αντιπολίτευση να επικροτεί και να κανοναρχεί τον αγώνα για τα δίκαια κεκτημένα της ομάδας εργαζομένων, που χθες, όντας κυβέρνηση, θεωρούσε απαράδεκτα και παράλογα!!
Αλλά και τα κόμματα (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ), που δεν είχαν κυβερνητική ευθύνη ποτέ, ταυτίζονται με την κάθε δυναμική κινητοποίηση συντεχνίας, χωρίς ίχνος ευαισθησίας για την ταλαιπωρία του πολίτη, τη διάλυση κάθε έννοιας ευνομούμενης πολιτείας, αλλά και τη στοιχειώδη σοβαρότητα που πρέπει να διέπει ένα κόμμα με τη βαριά και μακρόχρονη ιστορία (ΚΚΕ).
Είδαμε, λοιπόν, στην πρόσφατη πολυήμερη απεργία – αναταραχή των ιδιοκτητών ΤΑΞΙ, να ταυτίζεται (ΚΚΕ) με τους ιδιοκτήτες των ΤΑΞΙ που απαιτούν «κλειστό επάγγελμα», κόντρα στους χιλιάδες προλετάριους – οδηγούς ΤΑΞΙ, που ζητούσαν να ανοίξει το επάγγελμα, να δούνε κι αυτοί …θεού πρόσωπο!
Το ΚουΚουΕ, λοιπόν, κατ’ εξοχήν εκφραστής και καθοδηγητής των αγώνων των προλετάριων, ταυτίστηκε με τους μικροαστούς – ιδιοκτήτες! Κουλά πράγματα…
Η εξήγηση, νομίζω, βρίσκεται στη στήριξη της απεργίας – αναταραχής κάθε συντεχνίας – ομάδας, έξω από κάθε αρχή, λογική ή άλλη σκέψη.
Όταν κάνουν απεργία – κόντρα στους ιδιοκτήτες ΤΑΞΙ οι οδηγοί, τότε, θα δούνε δίπλα τους καθοδηγητή και υποστηρικτή το ιστορικό ΚουΚουΕ!! Πιθανότατα οι σοφοί του Περισσού, έτσι ερμηνεύουν τις «ιερές Βέδες» του Μαρξισμού κι έτσι πράττουν…
«Ορφανά» του συστήματος είναι οι άνεργοι, οι εξαθλιωμένοι, οι νεόπτωχοι, οι λούμπεν – προλετάριοι, οι εργάτες στον ιδιώτη, που ούτε τη δύναμη έχουν, ούτε διακινδυνεύουν απεργία όταν η απόλυση ή το λουκέτο της επιχείρησης κρέμεται σαν σπάθα πάνω από το κεφάλι τους!
Δυστυχώς, απεργίες, κινητοποιήσεις, αυθαιρεσίες, κάνουν οι οργανωμένοι πίσω από το συμφέρον συντεχνίες, με σημαία «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»! Άλλωστε, αυτοί έχουν «λίπος», αφού αντέχουν μέσα στο φόρτε της δουλειάς τους να την παρατάνε για μέρες.
Μόνο που οι αγώνες στην ιστορία που δικαιώθηκαν στη συνείδηση των λαών, έστω και αν ξεκίνησαν από μικρές οργανωμένες ομάδες, είχαν πολλούς, ευρύτερους και υψηλότερους στόχους, απ’ το μικρο-συμφέρον ενός -εκάστου.
Είναι γελοίο και εξευτελιστικό για την πολιτεία που τιμωρεί με 300€ πρόστιμο τον οδηγό που δεν έβαλε έγκυρα τη ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο του, να παρακολουθεί ψιλο-αδιάφορα κι ανίκανα για μέρες, ομάδες –όχι νεαρών χούλιγκαν- αλλά «νοικοκυραίων», να διαλύουν και να γελοιοποιούν κάθε έννοια έννομης τάξης, μιας δημοκρατικής χώρας…
Το κόστος της εικόνας ανικανότητας μιας χώρας, στο αυτονόητο, είναι απείρως μεγαλύτερο απ’ την όποια οικονομική ικανοποίηση της όποιας συντεχνίας. Κι αυτή η ανικανότητα, ο ερασιτεχνισμός, η διαφθορά, το ζαμανφουτλίκι, που διαπερνά σαν μούχλα και σκουριά Δημόσιο και ιδιωτικούς φορείς (εσείς είστε ευχαριστημένοι απ’ τις παρεχόμενες υπηρεσίες των ταξιτζήδων της Αθήνας που ξεκίνησαν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο;), είναι η παθογένεια της χώρας κι όχι η οικονομική δυσπραγία Ελλήνων και Ελλάδας.
Αυτό που λείπει δεν κοστίζει τίποτε!!! Λείπει το φιλότιμο, η ευγένεια, το χαμόγελο, η αγάπη γι’ αυτό που κάνει ο καθένας μας! Λείπει ο επαγγελματισμός, το μεράκι, η καλή διάθεση, το «ευχαριστώ», η «συγνώμη»!!
Χωρίς αυτά τα εφόδια, δεν μας σώζει κανένα Ευρωπαϊκό «πακέτο»,
ούτε Παπανδρέου, ούτε Σαμαράς, ούτε ο Πανίκας ο Ψωμιάδης…
Α.Θ.Ρ.
(Από την έντυπη έκδοση του ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟΥ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η εποικοδομητική κριτική και οι εναλλακτικές προτάσεις - απόψεις είναι απαραίτητες και ευπρόσδεκτες, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι η ανταλλαγή ιδεών.
Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους και η ευθύνη (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.
Κάθε υβριστικό, προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο, θα διαγράφεται όποτε εντοπίζεται από την ομάδα διαχείρισης.
Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.