Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και η παρουσίαση του βιβλίου «…Τρεις Κυριακές, Δευτέρα μία…»

   Η 23^η Απριλίου καθιερώθηκε από την UNESCO ως η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων, καθώς τη συγκεκριμένη μέρα το 1616, έφυγαν από τη ζωή δύο σπουδαίοι συγγραφείς, ο Ισπανός Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο Άγγλος Γουίλιαμ Σαίξπηρ.

  Κάθε χρόνο, στο πλαίσιο των εορτασμών για την ημέρα αυτή, επιλέγεται μία Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, από την UNESCO. Επιλεγμένες πόλεις αναλαμβάνουν να προωθήσουν τα βιβλία και την ανάγνωση για όλες τις ηλικιακές ομάδες και σε όλους τους τομείς της κοινωνίας.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Καταλονία, τη συγκεκριμένη ημέρα εορτάζεται η Μέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, μία τοπική παραλλαγή της Γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, που συνδυάζεται με την εορτή του προστάτη της περιοχής, Αγίου Γεωργίου. Με το σύνθημα «Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα».

   Για το 2025 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου ορίστηκε το Ρίο ντε Τζανέιρο. Η πόλη της Βραζιλίας, φέτος, με το έργο της θα ενισχύσει την άποψη ότι το βιβλίο είναι αυτό που μας επιτρέπει να «μπαινοβγαίνουμε» στην καθημερινότητα, να ξεχνιόμαστε από αυτά που μας συμβαίνουν και να απολαμβάνουμε στιγμές μιας άλλης εποχής, όπου η μυρωδιά του χαρτιού να «ξυπνά» την όσφρησή μας και το μοναδικό άρωμα που αναδύεται από το ξεφύλλισμα, να μην χωράει σ’ ένα γυάλινο μπουκάλι...

   Στη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις «ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ» α.ε., τίμησαν την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου με την παρουσίαση του μυθιστορήματος «…τρεις Κυριακές, Δευτέρα μία…» του μαθηματικού Θανάση Τριανταφύλλου. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Πέτρος Μπέσπαρης, φιλόλογος-συγγραφέας και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου «Ο ΑΜΥΝΤΑΣ».

   Ο εισηγητής εξήρε το πλούσιο συγγραφικό έργο του Θανάση Τριανταφύλλου, μέσα από το οποίο φαίνεται η αγάπη του για τα παιδιά και τα κείμενά του δείχνουν ξεκάθαρα την ευαισθησία του, την αισθητική του αλλά και την συνεχή και αδιάλειπτη ενασχόλησή του με θέματα που ενδιαφέρουν τους νέους, όπως είναι το περιβάλλον, η ισότητα, η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.

   Κατόπιν, ο κ. Μπέσπαρης αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου, το οποίο τόνισε ότι είναι ενδιαφέρον για όλους, αλλά κυρίως για τους μάχιμους φιλολόγους, στους οποίους δίνει την δυνατότητα να προσπεράσουν μέσα από τα μαθηματικά τη λογοτεχνία, για να μπορέσουν να τη μεταδώσουν στα παιδιά, ανοίγοντας ένα νέο παράθυρο στην κατανόησή της.

   Στη συνέχεια της παρουσίασης ξετυλίχθηκε η μυθοπλασία του μυθιστορήματος:

   …Τρία ζευγάρια φίλων από περιοχές της Αττικής διοργανώνουν μια μικρή απόδραση Σαββατοκύριακου στο χιονισμένο όμορφο Πήλιο. Οι καιρικές συνθήκες και το χιόνι που συνεχώς επιδεινώνεται αναγκάζουν τα πρόσωπα της παρέας να παραμείνουν σχεδόν αποκλεισμένα στο ξενοδοχείο που τους φιλοξενεί. Εκεί διαμορφώνουν τη διαμονή τους ανάλογα με τις συνθήκες.

   Τυχαία γνωρίζονται και με ένα άλλο, ξεχωριστής κουλτούρας, ομόφυλο ζευγάρι ηλικιωμένων. Τα κοινά τους ενδιαφέροντα για βιβλία, κινηματογράφο, τέχνες κλπ. συμβάλλουν στη διεύρυνση και σταθεροποίηση πια της παρέας με οκτώ πια πρόσωπα. Οι βραδιές και οι μέρες στο Πήλιο, όπως εξελίχθηκαν, θυμίζουν μικρά ενδιαφέροντα συμπόσια με την παλιά σημασία του όρου.

    Ο αποκλεισμός λόγω του χιονιού συντελεί στο να γίνουν όμορφες συζητήσεις ποικίλης ύλης. Μιλούν για πολλούς και πολλά. Η παρέα συνέχισε να είναι όμορφα ζωντανή και μετά την επάνοδο όλων στην Αθήνα. Εργάζονταν εντατικά, για να συντάξουν προς δημοσίευση εργασίες που να δίνουν απαντήσεις σε κάποια ανοιχτά θέμα με τους τέλειους αριθμούς. Το τραγικό γεγονός της άγριας φωτιάς στο Μάτι της Αττικής, με τις καταστροφές που εντελώς απρόβλεπτα έφερε και με τρεις θανάτους, ως παράπλευρες συνέπειες εκείνης της αξέχαστης νύχτας της πυρκαγιάς, άλλαξε καθοριστικά την κατάσταση της παρέας…

   Από συντροφιά χαράς και δημιουργίας, η ζωή σε όσους της παρέας απέμειναν άλλαξε άρδην… Κυρίως άλλαξε η ζωή του Δημήτρη από κάθε άποψη, οδηγώντας τον σε σκοτάδια κατάθλιψης… Οι φίλοι του σκέφτονται διάφορα, για να τον βοηθήσουν να ξαναβγεί στις χαρές της ζωής. Θα τα καταφέρουν;

 

   Το πνευματικό τοπίο του βιβλίου είναι «Η συντροφιά των Τέλειων Αριθμών και των Ατελέσφορων Ανθρώπων». Μια συντροφιά ανθρώπων που γνωρίζουν ότι δεν θα φτάσουν ποτέ στον τέλειο αριθμό, αλλά δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια· ανθρώπων που δεν λύνονται, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται· που δεν περιμένουν απαντήσεις, αλλά συντροφεύουν τις ερωτήσεις τους με στοχασμό, ειρωνεία και τρυφερότητα.

   Αυτό είναι, το τελικό πρόταγμα του μυθιστορήματος: δεν χρειάζεται να αποδείξουμε κάτι για να το τιμήσουμε. Δεν χρειάζεται να λύσουμε το πρόβλημα για να ανήκουμε στην προσπάθεια. Χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι είμαστε όλοι ατελέσφοροι, αλλά «μαζί μπορούμε να φτάσουμε κάπου πολύ κοντά στην τελειότητα», εκεί όπου η μνήμη, η ποίηση και τα Μαθηματικά συνυπάρχουν ως φίλοι. Ως παρέα. Ως άθροισμα.

 Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτή.

   Αν κάποιος από εμάς ξαναπιάσει στα χέρια του ένα μαθηματικό πρόβλημα με λιγότερη αλαζονεία και περισσότερη αγάπη, ίσως να βρίσκεται εκεί, ανάμεσα στους ατελείωτους αριθμούς, να χαμογελά και να ψιθυρίζει: «η ζωή δεν αποδεικνύεται, απλώς αγαπιέται».

   Στην παρουσίαση του βιβλίου παραβρέθηκαν μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου «Ο ΑΜΥΝΤΑΣ», η πρόεδρος κ. Ελένη Ελληνίδου, η γενική γραμματέας, κ. Μαρίνα Κάγκα και η ταμίας κ. Άννα Κιόση.

 Μαρίνα Κάγκα

 Γενική Γραμματέας του Συλλόγου «Ο ΑΜΥΝΤΑΣ»