Ορκισμένοι, αιώνιοι δυτικόστροφοι…

 (Του ΑΘΡ, από το ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ που κυκλοφορεί)…

  Σίγουρα συνετέλεσε σ’ αυτή τη διαχρονική πιστή τοποθέτηση μας και πορεία, σαν χώρα και άνθρωποι της, εκτός απ’ την γεωγραφία, εκείνη η κληρονομιά ενός ασήκωτου χρυσού φορτίου των αρχαιο – Ελλήνων, που μαζί με τους Ρωμαίους και τον χριστιανισμό, βάλαν τα ογκώδη θεμέλια, αυτού που λέμε κι εννοούμε «Δύση» και «Δυτικός πολιτισμός».

  Και θα ‘λεγε ο ψύχραιμος παρατηρητής, ότι δεν πάθαμε βρε αδελφέ και μεγάλο κακό με την σύμπλευσή μας –αν όχι τη κατοχή- Αγγλο – Αμερικανο – Γερμανο – Γαλλοκρατίας…

  Αν εξαιρέσεις, κάτι με Δεκεμβριανά, εμφύλιο, μετεμφυλιακή αστυνομοκρατία και μια Αμερικανο – Νατοϊκή χούντα, όλα τον 20^ο αιώνα, κατά τα άλλα και με το σχετικό γλείψιμο σαν μαθητές του 3 – 4, μαγκώσαμε το σωτήριο πεντάρι και μπήκαμε στο χορό (έστω στην ουρά του), ανεπτυγμένων (έστω με δανεικά), Δυτικο – Ευρωπαϊκών χωρών!

  Και μέχρι τα τώρα, κουτσά – στραβά, άλλοτε πιο τσαμπουκαλίδικα κι απαιτητικά (Ανδρέας, Βαρουφάκης), κι άλλοτε στο παρακαλετό και το γλοιώδες (Καραμανλο – Μητσοτάκηδες), τα ψιλοκαταφέραμε γενικώς…

  Και είναι έξυπνο και ασφαλές να ‘χεις φίλο τον ισχυρό, τον πλούσιο, τον πολιτισμένο, τον ανεπτυγμένο…

  Στη ζωή όμως και τη διαδρομή της ιστορίας, υπάρχουν κι απρόβλεπτες ανατροπές. Κι έρχεται ξαφνικά ένας αόρατος τρομοκράτης, φονικός και ύπουλος ιός (COVID – 19), με μια επίθεση πλανητική, κι αναδεικνύει πτυχές και γωνίες ως τα τώρα αθέατες κι αγνοούμενες, που φέρνουν τα πάνω κάτω και δημιουργούν εύλογες αμφισβητήσεις και αρνήσεις, στα όσα πρεσβεύαμε, σαν αδιαπραγμάτευτα δόγματα, μέχρι το χθες.

  Ποιος λογικός, αμφισβητούσε, την πρωτοπορία σε ισχύ, γνώση, ανάπτυξη, δημοκρατικότητα, την Αμερική του ως πριν λίγο Τράμπ και τώρα Μπάϊνεν;

  Έλα μου όμως που η πλούσια, οργανωμένη, ηγέτιδα και χωροφύλακας του μισού πλανήτη Αμερική, έχασε πολίτες της απ’ τον κορωνοίό, περισσότερους απ’ ότι συνολικά, σε πρώτο, δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και αυτού του Βιετνάμ!

  500 χιλ. νεκροί κι ακόμα η μάχη συνεχίζεται, χωρίς να προσδιορίζεται το προσδοκώμενο τέλος της…

  Ποιος το περίμενε, σε μια χώρα που έχει μάσει τα καλύτερα μυαλά του κόσμου, θα είχε για ηγέτη της έναν μισο – παρανοϊκό καρικατούρα και απρόβλεπτο Τράμπ, που τον ξαναψήφισε σχεδόν το μισό σώμα των ψηφοφόρων, στις πρόσφατες εκλογές, επιδοκιμάζοντας την πολιτεία και τα «τρελά» του!

  Ποιος θα φανταζόταν εισβολή στο Καπιτώλιο, μισότρελων φασιστοειδών, φανατικών και «ψεκασμένων» οπαδών του Τραμπάκουλα και να τρέπονται ανίσχυροι σε φυγή, οι βουλευτές της υπερδύναμης, σαν να βρισκόμασταν στην Βενεζουέλα του Μαδούρο (που τόσο σιχαίνονται οι δημοκρατικότατοι μας δεξιούληδες) και ανακήρυξαν για πρόεδρο τον πραξικοπηματία Γκουϊαντο, που χάθηκε τελικά απ’ το προσκήνιο…

  Ποιος θα φανταζόταν, ότι δεκάδες κυρίαρχες ως τα τώρα φαρμακευτικές εταιρίες (Αμερικανο – Ευρωπαϊκές), θα αδυνατούσαν να εκπληρώσουν τα συμφωνηθέντα και προπληρωμένα, απ’ τα ταμεία των χωρών της Ε.Ε., αντι – Covid-19 εμβόλια!

  Γεγονός, που εξανάγκασε στα μουλωχτά αρχικά και στη συνέχεια επίσημα, να συζητούν χώρες κολοσσοί, όπως η Γερμανία, να καλυφθούν με το Ρώσικο εμβόλιο Sputnik-V! Εμβόλιο, που μέχρι χθες ειρωνεύονταν κι αμφισβητούσαν την αποτελεσματικότητα του οι δυτικόστροφοι καθηγητάδες, με ύφος και άποψη ιεραρχών και παλιομοδίτικων αριστοκρατών!

  Και να ‘ναι μόνο το Ρώσικο εμβόλιο με το εμβληματικό όνομα «SPUTNIK», που θα θυμίζει την πρώτη κατάκτηση του διαστήματος απ’ τους τότε Σοβιετικούς, που έβαλε σε ξέφρενη πορεία τους Αμερικάνους, που έρχονταν δεύτεροι με το διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων» (APOLLO), με επικεφαλή τον Βέρνερ φον Μπράουν, Γερμανό που έφτιαχνε τους πυραύλους V-2 του Χίτλερ, που βομβάρδιζαν το Λονδίνο, απ’ την Ευρωπαϊκή ακτή…

  Για το Κινέζικο εμβόλιο Sinovac, που θα καλύψει αθόρυβα δισεκατομμύρια Κινέζων – Ινδών, Άπω Ανατολικών, σιγή ασυρμάτου… Εκτός Τουρκίας, Σερβίας, Αυστρίας, Ουγγαρίας που το εμπιστεύονται… Μάλιστα η Σερβία, είναι πρώτη σε εμβολιασθέντες στην Ευρώπη!

  Τι γίνεται ρε μεγάλοι; Τι γίνεται εκεί στην υποτιμημένη Ανατολή; Την πολυάνθρωπη αυτή γωνιά του πλανήτη;

  Σήμερα με την παγκόσμια διαδικτύωση, την ενημέρωση, την άμεση πληροφόρηση μας με εικόνα, ακόμα κι αν γλίστρησε κι έπεσε κάποιος σε παγωμένο πεζοδρόμιο της Μαντζουρίας, τι ξέρουμε για την πορεία, την πρόοδο, την επιτυχία σε κάλυψη του πληθυσμού σε Κίνα, Ινδία, Ρωσία, Ιαπωνία, Ινδοκίνα, με Κινέζικο, Ρώσικο, Ινδικό ή Γιαπωνέζικο εμβόλιο;

  Σε κείνη την απόμακρη Βόρεια Κορέα εκείνου του θεότρελου «Μπούλη», που ως πριν λίγα χρόνια ακούγαμε ότι πεθαίνουν απ’ την πείνα και τώρα τρέμουν, Κορέα και Ιαπωνία τους πυραύλους της, τι γίνεται με τον Covid-19 και τον εμβολιασμό;

  Και φυσικά, πάντα ξεχνάμε, ότι εμείς οι …χορτάτοι Ευρωπαίοι δημοκράτες, κι έξυπνοι, δε φτιάχνουμε, όχι πυραύλους, αλλά ούτε …καρφίτσες!

   Πόσο κολλημένοι πνευματικά, γνωστικά, ιστορικά, πολιτικά, θεολογικά, σε εικόνες, παραδοχές, νοοτροπίες, εμμονές είμαστε οι πλείστοι, που δεν είχαμε τη τύχη να δούμε και να γνωρίσουμε άγνωστους, μακρινούς, ξένους πολιτισμούς κι ανθρώπους, όχι βεβαία σε πιεστικά – φτηνά τουριστικά πακέτα, που σαν κονσέρβα ψαριού ή κρέατος, καμιά σχέση ουσίας δεν έχουν με την πραγματικότητα.

  Ζηλεύω πραγματικά, τους υπερπόντιους ναυτικούς, τους αεροπόρους, τους ταξιδευτές του κόσμου, που κάναν δική τους γειτονιά τον πλανήτη όλο!

  Πόσο ανοίγει ο ορίζοντας, η γνώση, η εμπειρία, η ανοχή, η κατανόηση, που διώχνουν την κλεισούρα των στενών συνόρων του νου, του εγωισμού, της βλακείας, της στενομυαλιάς, της απολυτότητας, του φτηνού και τυφλού εθνικισμού…

  Αυτό το σύνηθες σλόγκαν που ακούς να σου πετάνε σαν πόρισμα γεωμετρίας… «Σαν την Ελλάδα, δεν υπάρχει πουθενά!», μου βγάζει πραγματικά το μάτι! Ιδίως, όταν τα’ ακούς από ανθρώπους που δεν βγήκαν απ’ το χωριό τους! Ο ορισμός της σοφίας του επαρχιώτη, ακόμα και του Αθηναίου που δεν βγήκε απ’ την Αθήνα…

 Η θεία μου η Ντάντε απ’ το Σκλήθρο, είχε για μοναδική της έξοδο απ’ το χωριό της, να έρχεται κάθε χρόνο, φιλοξενούμενη μας 2 – 3 μέρες, στο πανηγύρι της πόλης μας! Αυτό ήταν το top της ετήσιας της απόλαυσης. Κι ήταν η χαρά της και η ευτυχία της, που της αρκούσε!

  Ο θείος μου ο ντέντο – Φώτης, γύρω στα ’60, πήγε πρώτη φορά στη Σαλονίκη ν’ αγοράσει καινούργιο κάρο, που έφερε με το τραίνο στο Αμύνταιο, κι από κει στο Σκλήθρο. Έμεινε μια βραδιά στο ξενοδοχείο «Βιέννη», που ήταν οικογενειακή μας φίλη η ιδιοκτήτρια του, η Μανώλαινα…

  Όταν γύρισε και τον ρωτήσαμε, πως πέρασε στην πόλη, άκρως υπαινικτικά και διαφωτιστικά… «βουούμ – βουούμ – βουούμ»! Τίποτε άλλο! Αυτό μόνο του έμεινε, μ’ ότι εννοούμε εμείς πόλη, ο θόρυβος, που πλήγωνε με ντεσιμπέλ τ’ ασυνήθιστα αφτιά του…

  Κι αν ο θείος μου ο Φώτης εντυπωσιάστηκε απ’ την Σαλονίκη της δεκαετίας του ’50, εμείς,  εντυπωσιαστήκαμε απ’ τη άγνωστη έως πριν έναν χρόνο Γιουχάν, με πληθυσμό όσο η Ελλάδα όλη, που αντιμετώπισε πρώτη και ριζικά τον ανίκητο για τη Δύση, ένα χρόνο έως τώρα, κορωνοϊό.

  Κολλημένοι μονόπαντα στο χάρτη και την οντότητα της Ευρώπης, τις πασίγνωστες και λόγω TiVi εικόνες από Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο, Βρυξέλες, αγνοούμε, και ούτε διανοούμαστε τι γίνεται και τι σημαίνει Πεκίνο, Σαγκάη, Σιάν, Σινγιάνγκ, Τιεντσίν, Δελχί, Βομβάη, Μπανγκόγκ, Τζακάρτα…

  43 πόλεις, με πληθυσμό από 20 εκατομμύρια μέχρι 2,5 της Κίνας αναφέρει η σχετική εγγραφή στο ιντερνέτ!

  Το ταχύτερο τραίνο –υπερπολυτελές- με ταχύτητα 350 χιλ. την ώρα, σε μια τροχιά όση η απόσταση Αθήνα – Λονδίνο, δεν τρέχει στην Αμερική ή την Ευρώπη, ούτε καν στην Ιαπωνία. Στην Κίνα λειτουργεί! Και όχι μόνο σε γνωστέ πόλεις, Πεκίνο – Σαγκάη, αλλά ενώνει και άγνωστες πολλών εκατομμυρίων, ακόμα και στα βάθη της ερήμου Γκόμπι! Με πολυτέλεια, με ακρίβεια, με δυτικοφανή εικόνα, ου όμως δεν κατάφερε ακόμη να φτιάξει η Δύση…

  Ένας άγνωστος κόσμος νέος, χρόνο με το χρόνο γεννιέται εκεί στην μακρινή Ανατολή, που έχει βαθιές ρίζες σε παλιούς πολιτισμούς, αλλοτινά μεγαλεία και παραδόσεις και τώρα εκτινάσσεται σαν ελατήριο, που θ’ αφήσει σε λίγα χρόνια χιλιόμετρα πίσω τις κουρασμένες, αυτοθαυμαζόμενες ή αυτάρεσκες δυτικές κοινωνίες, που αποτελούν ως τα τώρα την κυρίαρχη οντότητα ισχύος, παρουσίας και πλούτου του πλανήτη.

  Το πεπρωμένο των αλήστου μνήμης βασιλιάδων, αυτοκρατών, φεουδαρχών, αυτοϊκανοποιούμενης ιντελιγκέντσιας, σύμβολα ξεπερασμένων εποχών, θα καταρρεύσουν μπροστά στην ορμή του γίγαντα σχιστομάτι Κινέζου!

   Η διαφαινόμενη Σινο – Ρωσική συμμαχία και συνεργασία, θα αναδείξει σύντομα τους νέους πρωταγωνιστές της ιστορίας, ανάπτυξης και προόδου του ανθρώπου στον πλανήτη. Και μακάρι αυτή η νέα επανάσταση της ιστορίας, να ‘ναι ειρηνική και προς όφελος των λαών.

  Πριν 10 – 15 χρόνια, στη διαδρομή ενός ταξιδιού, μείναμε 3 – 4 ώρες στο ονειρικό, υπερσύγχρονο αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης. Εκτός απ’ τη μαγεία του εξωτισμού, της πολυτέλειας, της οργάνωσης, της ευγένειας, της τάξης, της ασφάλειας )πρώτη χώρα στον κόσμο, σε λιγότερη εγκληματικότητα), εκείνο που με μάγεψε, ήταν η παρακολούθηση σε οθόνες τεράστιες, στις αίθουσες αναμονής, τη κίνηση και τις αφιξο – αναχωρήσεις χιλιάδων αεροπλάνων απ’ όλον και προς όλον τον πλανήτη, σαν η Σιγκαπούρη να ήταν το κέντρο της γης ολάκερης!

  Ποιο Λονδίνο, ποιο Παρίσι, ποιο Βερολίνο μπροστά της! Τελείως άγνωστα ονόματα πόλεων αναβόσβηναν σαν αστέρια στον πίνακα, με αφιξο – αναχωρήσεις, ασταμάτητα. Πόλεις, ιδίως της Κίνας, Ιαπωνίας, ΗΠΑ, Κορέας, Ινδοκίνας, Ινδίας, Ρωσίας, Ευρώπης, Αυστραλίας, της Αφρικής! Ο κόσμος όλος!

  Ένας πλανήτης γεμάτος ζωντάνια, κίνηση, δημιουργία. Κι αυτόματα θυμάσαι το «χωριό» Ευρώπη, που όμως ακόμη δίνει την αίσθηση ισχύος κι επιρροής της, στο παγκόσμιο γίγνεσθαι… Εκτός, εκτός αν έτσι το βλέπουμε εμείς…

  Έως ότου δούμε …Κινέζικη τράπεζα, στη θέση της κλειστής Εθνικής της πόλης μας και όχι μόνο. Κι ένα τραίνο γρήγορο, σύγχρονο, γεμάτο εμπορεύματα, να διασχίζει τη πόλη μας, με κατεύθυνση βόρεια, τη καρδιά της Ευρώπης!

  Και μείς να χαζεύουμε απορημένοι, μ’ ανοιχτό το στόμα, τα χέρια στις άδειες τσέπες μας, την επέλαση του νέου στρατηγικά και τεχνολογικά αδιαμφισβήτητου (μακάρι και ειρηνικά) κατακτητή!

  Ένας λαός που μπορεί και ξεχωρίζει το καλύτερο τσάι του πλανήτη (απ’ αυτό έπιναν οι αυτοκράτορες τους), η παραγωγή του οποίου ετήσια είναι μόνο 250 γραμμάρια, μια αξία η οποία για μας τους δυτικούς είναι αστεία και ασήμαντη, είναι ένας λαός ιδιαίτερος και άξιος προσοχής.

  Όταν ο Νίξον, γύρο στα ’70, πήγε πρώτη φορά για Δυτικό ηγέτη, στο Πεκίνο, ο Πρόεδρος Μάο του χάρισε 125 γραμμάρια απ’ αυτό το θεϊκό τσάι! Ο Νίξον δεν μπόρεσε να κρύψει το χαμόγελο ειρωνείας, για το τσιγκούνικο ρεγάλο των σχιστομάτηδων… Τότε ο πρωθυπουργός Τσου Εν Λάι (Γαλλοθρεμμένος και ποιητής), που πρόσεξε ην αντίδραση Νίξον, του εξήγησε ότι ο πρόεδρος του χάρισε τη μισή ετήσια παραγωγή αυτού του θεϊκού τσαγιού! Ένα δώρο δηλαδή, ανυπολόγιστης αξίας!

  Ένα αντίστοιχης αξίας αλλά άλλου μεγέθους δώρο, έκανε ο Στάλιν στον Τσόρτσιλ, όταν πρόσεξε στη Σύνοδο της Γιάλτας, ότι …τα έτσουζε κανονικά! Του έστειλε αργότερα, με αεροπλάνο στο Λονδίνο, 250 φιάλες απ’ το πιο ονομαστό κονιάκ Γεωργίας, το καλύτερο όλης της Ρωσίας! (κακά τα ψέματα, αυτό είναι δώρο, όχι το τσαγάκι…)

  … «Πίνω πολύ, καπνίζω πολύ», (δεν έβγαζε το πούρο απ’ το στόμα του), «δεν γυμνάζομαι, κι έχω κουραστεί να πηγαίνω σε κηδείες φίλων μου που δεν έπιναν, δεν κάπνιζαν και γυμνάζονταν!», είπε κάποτε ο νικητής του Χίτλερ, Τσόρτσιλ. (τα άτιμα καλά γονίδια, τα’ ανεκτίμητα, είναι η καλύτερη ασφάλεια ζωής, για τους τυχερούς)…

  Κάποιος καθηγητής, μας έλεγε ότι… «εκτός από μια υγιεινή ζωή, διατροφή, άσκηση, πρέπει να ‘χεις διαλέξει και «καλούς» προγόνους (!!) για να ‘σαι γερός και μακροημέρευτος»!

  Διπλωμένος απ’ τα αρθριτικά, με μπαστούνι στο χέρι, ο γέρος πλέον Τσόρτσιλ, με το πούρο στο στόμα και το ποτήρι ουίσκι μόνιμη συντροφιά, έτσι ακριβώς τον αποθανάτισαν, μ’ ένα όμορφο μπρούτζινο άγαλμα οι φλεγματικοί Εγγλέζοι, στο κεντρικό σημείο του Λονδίνου! Και μπράβο τους!

  Συγνώμη, αν θυμίζω στο άρθρο μου εκείνους τους άπλυτους προφήτες των λαθρόβιων εφημερίδων, που όλο και προφητεύουν το τέλος του κόσμου και της έλευσης του αντίχριστου και τρομάζουν τις γιαγιούλες, αλλά με τη πρόσφατη επέλαση, παγκόσμια, του Covid -19, που ακόμα εδώ και έναν χρόνο δεν βλέπουμε έξοδο απ’ το αδιέξοδο, γεγονός που κανείς λογικός προηγούμενα δεν πίστευε και η πιο ακραία θεωρία, μπορεί να γίνει γεγονός πραγματικό…

  Κι όταν βλέπεις να προβάλλει ένα μεγάλο πόδι, με νύχια φοβερά, έξω απ’ τον πυκνό θάμνο, να ‘σαι σίγουρος ότι μέσα του ξαπλώνει λιοντάρι, κι όχι ναζιάρα γατούλα! Κι ανάλογα, σαν πολιτεία, πάρε τα μέτρα σου…

  Εκτός, αν περιμένεις στην πύλη τους βαρβάρους – σωτήρες και τους καλωσορίσεις ευφρόσυνα, όπως έκανε ο «σώφρων» δεξιός Κανελόπουλος το ’47, όντας υπουργός άμυνας, όταν στην επίσημη υποδοχή του Γιάνκη Βαν Φλιτ, στο αεροδρόμιο, με παρατεταγμένο τιμητικό άγημα αναφώνησε έμπλεος πατριωτισμού (δεξιού!)… «στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας»!!! (οι Αμερικάνοι, το ’74, παραλάμβαναν απ’ την ξεδοντιασμένη Αγγλία, την «υιοθεσία» της μικρούλας Ελλαδούλας)…

  Λέτε σε κάποια χρόνια, να πάνε στράφι τ’ αγγλικούλια που μαθαίνουν τα Ελληνάκια και να κυριαρχήσουν τα ιδεογράμματα της γλώσσας των μανδαρίνων, που έχουν ζωή 3.000 χρόνων ιστορίας συνεχούς;

  Ο αρχαιότερος ζωντανός σήμερα, ο Κινέζικος πολιτισμός, με δική του γλώσσα, γραφή, θρησκεία, παράδοση, έχει τα’ αδιαμφισβήτητα πρωτεία στο χρόνο και τη διαδρομή της ιστορίας. Και για τον οποίο, τίποτε σχεδόν δεν ακούσαμε, στα δεκάδες σχολικά μας χρόνια. Δεν μας έμενε χρόνος, απ’ την Εβραϊκή μυθολογία… Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ, εγέννησε Ιακώβ κτλ… Τουλάχιστον να μαθαίναμε, έστω την Ελληνική, χαλάλι!

  Το δικό μας αλφάβητο το πήραμε απ’ τους πανέξυπνους ναυτικούς – εμπόρους, Φοίνικες, φυσικά το τροποποιήσαμε έξυπνα…

  Τους αριθμούς απ’ τους Άραβες…

  Την θρησκεία απ’ τους Εβραίους… Το ωραιότερο είναι ότι οι εγωίσταροι Εβραίοι, δεν αναγνωρίζουν Χριστό, σε αντίθεση με τους «αιμοβόρους» μουσουλμάνους! Μύλος η υπόθεση, κι αλίμονο σ’ όποιον βρίσκεται …κάτω απ’ την ασήκωτη μυλόπετρα…

  Αυτή η μοναδικότητα η διαχρονική 3.000 χρόνων, να ‘χουν οι Κινέζοι δική τους γλώσσα, γραφή, παράδοση, θρησκεία, τους δίνει νομίζω ισχυρό εχέγγυο να αποτελούν κάτι ξεχωριστό, θαυμαστό και κυρίαρχο στον κόσμο! Και τους αξίζει κάθε έπαινος και θαυμασμός, έστω κι αν ο Δυτικός άνθρωπος –που τους ανακάλυψε με τον Μάρκο Πόλο τον Βενετσιάνο- τους σνομπάρει και τους ψιλοαγνοεί, αλλά είμαι σίγουρος, σύντομα θα τους βρει μπροστά του.

  Σίγουρα, τα μόνα χαμένα απ’ την κυριαρχία των σχιστομάτηδων, θα είναι εκείνα τα αθώα και συμπαθέστατα αδέσποτα μας, που ευτυχώς αγνοούν ακόμη, το αδυσώπητο μέλλον τους… Μπρρρ!

  Και βέβαια, αν εύλογα αηδιάζουμε εμείς στην …σκυλοφαγία, την ίδια φαντάζομαι αηδία θα αισθάνονται κι οι πιστοί Εβραίοι, κι οι μουσουλμάνοι, με την γουρουνοφαγία μας!

  Μόνο εκείνοι οι φυτοφάγοι Ινδουιστές είναι απόλυτα ζωόφιλοι και σέβονται απόλυτα κάθε έμβια ζωική ύπαρξη!

  Το  αποκορύφωμα τους στον σεβασμό της ζωής, το ‘χουν φανατικοί μοναχοί, που ζουν τριγυρισμένοι από χιλιάδες ευτυχή ποντίκια, που τρώνε ανενόχλητα το φτωχό φαγητό των καλόγερων Ινδουιστών! Μπλιάχ!

  Θα ‘χουν αλήθεια θέση στον παράδεισο μας αυτοί οι «φτωχούληδες του θεού», ή έχουνε καπαρωμένες τις θέσεις σ’ αυτόν, κοιλαράδες φασιστο – χριστιανοί; Κάποιοι απ’ τους οποίους έχουν …φάει και ανθρώπινο κρέας!

  ΥΓ. 1: τη δεκαετία του ’70, ο φίλος, μακαρίτης τώρα, Ξινονερίτης Θωμάς Σερμπίνης, σίγουρα ο σημαντικότερος (έστω και πιο αγνοημένος) διανοούμενος πατριώτης μας, μετάφρασε απ’ τα Γερμανικά (γνώριζε άπταιστα Αγγλικά, Ρωσικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά), το βιβλίου του Βίλχεμ Φουκς «Οι υπερδυνάμεις και το κοντινό αύριο των λαών».

  Σ’ αυτό, ο μεγάλος Γερμανός οικονομολόγος 60 χρόνια πριν, με στοιχεία, δεδομένα οικονομικά, πίνακες, μεγέθη εδαφικά, πληθυσμιακά, πλουτοπαραγωγικά, βιομηχανία, παιδεία, εργατικό δυναμικό, προβλέπει ότι γύρο στα 2030, πρώτη δύναμη σε παραγωγή, ΑΕΠ, ισχύ, στον πλανήτη, την τότε τριτοκοσμική Κίνα!

  Προφητεία, με επιστημονική όμως τεκμηρίωση κι όχι παπαρολογία Βαβυλώνιου Ζωροάστρη μάγου, που μάλλον πλησιάζει η πλήρης επαλήθευση της!

  ΥΓ.2: τα πιο εντυπωσιακά σε μέγεθος, κοκκινο – κίτρινα πλακάτ και τα πιο συμπαγή και μαχητικά μπλοκ, στις πάμπολλες τότε πορείες – διαδηλώσεις, λίγο μετά το ’74, ήταν αυτά των «Κινεζόφιλων» φοιτητών, κατά κανόνα.

  Και στις συχνότατες τότε συνελεύσεις στα αμφιθέατρα, είχαν τους καλύτερους – διαβασμένους ομιλητές, που «κελαηδούσαν» σαν αηδόνια, μέλη της ΠΠΣΠ, με μεγάλη πολιτικο – συνδικαλιστική δραστηριότητα και δυσανάλογα μεγάλη παρουσία στα ΔΣ των φοιτητικών συλλόγων των ΑΕΙ.

  Κι ήταν ο συνήθης στόχος (συχνής χειροπρακτικής) της Αστυνομίας, αλλά και της πανίσχυρης τότε ΚΝΕ, που λειτουργούσε σαν οργάνωση ισχύος και τάξης στα πανεπιστήμια, με μια σοβαρή, καθεστωτική συμπεριφορά.

  Αξέχαστη, ζωντανή, ελπιδοφόρα, ονειρική εποχή η δεκαετία ’74 – ’84, καμία σχέση με τον άνοστο χυλό των Lock Down, του Take Away, του Click Away …και τις που…ς μπλε! Της εποχής των α(χ)ρίστων!

Ίσως να νοιώθαμε τότε έτσι

Επειδή ήμασταν νέοι και ζωντανοί

Όντων όμως ζούσαμε τότε, σχεδόν όλοι,

Σε μια Ελλάδα διαφορετική!

Φωτεινή, ονειρική, μαχητική, παραληρηματική,

Ξενύχτισσα, καφενόβια, μπαλαδόσρισσα, μαστόρισσα,

Που είχε μπροστά της την ελπίδα, χειροπιαστή!

Για ένα σίγουρα καλλίτερο μέλλον και προοπτική.

Πόσο προσβλέπει κάποιος σήμερα, σ’ ένα φωτεινότερο μας αύριο;

  Εύκολη κι αυτονόητη η απάντηση, χωρίς κάποια συνηθισμένη απ’ τις τόσες σφυγμομέτρηση, μαϊμουδίστική!

  ΥΓ 3.: Έξαλλος και πολύ θυμωμένος, με το αλαλούμ των ανεύθυνο – υπεύθυνων στο μπάχαλο του επιτελικού κράτους, που επικράτησε στα βόρεια προάστια της Αθήνας στον πρόσφατο χιονιά, είναι ο τελείως ανεύθυνος κι αθώος… Μωυσή! Σίγουρα περισσότερο απ’ όλους… φταίει εκείνος ο Χ’’Πετρής!

  Και θύμισαν ξανά, οι κωλοφυλλάδες, τη Μάντρα, το Μάτι, τα Βίλια στο Σούνιο του Τσίπρα λαού …τη πείνα του λαού στην κατοχή!

  ΥΓ 4.: θα είναι απάνθρωπο και κακό για όλους μας, να πεθάνει το 2021 ένας άνθρωπος –όσο κακός κι αν είναι- όταν είναι πλέον κατάδικος και δίνει τον αγώνα του, με απεργία πείνας.

  Στο κράτος δικαίου, δε νοείται εκδίκηση, κακία, μικρότητα και βέβαια, βλακεία! Χαρακτηριστικά, πάμπολλων α(χ)ρίστων…