Απ’ τον παράδεισο, στην κόλαση του αγρότη…

(Του Α.Θ.Ρ., από το ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ που κυκλοφορεί)…

  Δύο επιχειρήματα, αντιμετρικά στην ουσία του νοήματος τους, περιγράφουν δήθεν αποδεικτικά, τα συν και α πλην στην αγροτική απασχόληση.

   …«Οι Εβραίοι, ποτέ τους δεν ασχολούνταν με τη γη και το αγροτικό επάγγελμα. Πάντοτε προτιμούσαν «κεραμίδι» πάνω απ’ το κεφάλι τους και «συρτάρι» για τις εισπράξεις της δουλειάς τους»!

   …«Δεν είχαν εμπιστοσύνη στα κέφια και τα απρόοπτα του καιρού και του θεού, που σε κάνουν έρμαιο της τύχης»!

   Αυτό ήταν το «κακό» επιχείρημα, σε σχέση με το αγροτικό επάγγελμα και το χαΐρι του αγρότη.

   Το άλλο, το «καλό», το υπέρ της απασχόλησης στο χωράφι, το κοπάδι, το ψάρεμα, ήταν ότι… «Δεν έχουν αφεντικό πάνω απ’ το κεφάλι τους, αγρότες, κτηνοτρόφοι, ψαράδες»! Είναι Ελεύθεροι!

   Ίσως γι’ αυτό, όταν η Ρωσική Επανάσταση του ’17 αν και γλύτωσε τους μουζίκους – αγρότες απ’ τη σκλαβιά του τσιφλικά, αυτοί δεν στήριξαν το νέο καθεστώς, που φάνταζε ένα νέο αφεντικό για τους απλοϊκούς, τυραννισμένους αγρότες…

   Άλλο ένα εμπειρικό επιχείρημα υπέρ της απασχόλησης στη γη, βουνό, τη θάλασσα, την λίμνη, ήταν ότι… «στην κατοχή του ’41-44, όταν πείνασαν και πουλούσαν τα υπάρχοντα τους για λίγο σιτάρι, καλαμπόκι, λάδι, οι άνθρωποι, ιδίως της πόλης (υπάλληλοι, μαγαζάτορες, εργάτες), ο αγρότης δεν πείνασε»!

   Φυσικά, όλ’ αυτά είναι απλοϊκές αντιλήψεις, έωλες, γεμάτες ανακρίβειες και σκόπιμες ή αθέλητες ερμηνείες, σίγουρα, με κάποιες αλήθειες στο περιεχόμενο τους.

   Οι Εβραίοι, πάντα, μέχρι το ’49, ξένοι, στοχοποιημένοι, κυνηγημένοι, στις χώρες όπου γης, δεν αποκτούσαν δική τους γιατί γνώριζαν ή φοβούταν ότι κάποτε θα «τα μάσουν» και θα φύγουν, κακήν κακώς! Και το χωράφι, η γη, δεν πακετάρεται να την πάρεις μαζί σου!

   Το γνωρίζουν από πρώτο χέρι οι ικέτες – μετανάστες που αφήνουν την πατρίδα τους και θαλασσοπνίγονται… Και τους σώζει το λιμενικό μας, όταν υπάρχουν κάμερες… (στην Πύλο, δεν υπήρχαν!).

   Εκείνος ο τραγικός Αντώνης, που ρίξαν στη θάλασσα οι σκυλοπνίχτες – ρεμάλια στον Πειραιά, αν δεν υπήρχε το βίντεο απ’ τη κάμερα ενός πολίτη, θα περνούσε αδιάφορα σαν… παραπάτησε κι έπεσε στη θάλασσα, που δεν τον είδαμε εμείς… Και πολύ λυπόμαστε… και δυστυχώς… Και έχασε κι η Ελλάδα εκείνον τον εγκέφαλο πολιτικό μέγα Βαρβιτσιώτη! Κλαψ, κλαψ…

   Στο Ισραήλ, οι Εβραίοι που απέφευγαν το χωράφι, φτιάξαν γόνιμα εδάφη μέσα στην έρημο, με παραγωγή, στηριγμένοι στην επιστήμη και τη δουλειά τους. Κι αν δεν άρπαζαν γη των Παλαιστινίων και συμφωνούσαν μαζί τους, σε μια ειρηνική συμβίωση, θα ήταν ένας ξεχωριστός, δημιουργικός, αγαπητός λαός και χώρα, για τους πλείστους…

   Εκείνη η Ιερουσαλήμ που γίνεται κέντρο συγκρούσεων, είναι ο ιερός τόπος Χριστιανών, Εβραίων, Μουσουλμάνων, κι είναι κρίμα να χύνεται αίμα ανθρώπων στους δρόμους της.

   Άρα, κι οι Εβραίοι όταν έχουν δική τους γη, γίνονται αγρότες και μάλιστα πετυχημένοι!

   Οι Ελβετοί, μικροκληρούχοι, λόγω ορεινών όγκων στις Άλπεις και σκληρού μακρύ χειμώνα, που τους έκλεινε για μήνες στο σπίτι, γίναν, πριν 200 χρόνια, κορυφαίοι και πανάκριβοι ρολογάδες! Και τραπεζίτες, βέβαια…

   Οι συνθήκες, το περιβάλλον, ο χώρος κι η ανάγκη, σε οδηγούν, αν έχεις τα μάτια σου ανοιχτά, σε δραστηριότητες που αποδεικνύονται ασύγκριτα αποδοτικότερες.

   Τα ξερονήσια μας, προ τουρισμού, έβγαζαν καπετάνιους που γίναν πανάξιοι εφοπλιστές, σ’ ένα δύσκολο επάγγελμα, με ανταγωνιστές ασύγκριτα μεγαλύτερες χώρες! Μια σταλιά νησάκι οι Οινούσες, έχουν κυρίαρχους στον κόσμο όλο, μεγαλοεφοπλιστάδες!

   Το άλλο επιχείρημα, σχετικά με την κατοχή ’41-44 και τους αγρότες μας που δεν πείνασαν, είναι όντως αληθινό.

   Το αγροτικό προϊόν είχε υπεραξία τότε, που ανταλλάσσονταν πολλές φορές με λίρες ή τα ασημένια κηροπήγια της αστικής οικογένειας, που έχασε το εισόδημα της.

   Οι γείτονες μας οι μυλωνάδες στο Αμύνταιο, είχαν πελάτες, για ένα σακί καλαμποκάλευρο, μέχρι απ’ την Αθήνα, που έρχονταν με το τραίνο για να εξασφαλίσουν αλεύρι!

   Σε μια επίσκεψη ενός αστού Αθηναίου πελάτη τους, του είπαν σοβαρά… «Την άλλη φορά που θα έρθεις για αλεύρι, θα μας φέρεις τον «δίσκο Ραμόνα», που ήταν το σουξέ τότε της εποχής»! Ο δίσκος «Ραμόνα» τους έλειπε… Τα άλλα όλα τα είχαν λυμένα!

   Όμως, ο εκτεθειμένος στην ύπαιθρο αγρότης, κτηνοτρόφος, είχε άπειρες φορές στο σβέρκο του την βαρβαρότητα του κατακτητή και των συνεργατών του, με αρπαγές προϊόντων, εκτελέσεις, πυρπολήσεις χωριών και τον μόνιμο φόβο του αβέβαιου αύριο.

   Τον εμφύλιο, ακόμα χειρότερα… Το βράδυ είχε «επισκέπτες» τους αντάρτες που κάναν στρατολόγηση, απαλλοτρίωση τροφίμων και την ημέρα, στρατό και χωροφύλακες, που τον «γράπωναν» γιατί «έτρεφε τους συμμορίτες»! «Ληστοτρόφος», ήταν μια βαρύτατη κατηγορία, που στο στρατοδικείο επιφύλασσε ποινή, «εις θάνατον, ομόφωνα»! Μ’ αυτή την κατηγορία εκτελέστηκε στη Φλώρινα το ’49 στην μεγάλη δίκη των Αμυνταιωτών, ο αδελφός του παππού μου, Χρήστος Καραπαλίδης…

   Εκείνο το αποδιδόμενο υποτιμητικά, στους Βλάχους πατριώτες μας στην περιοχή, το… «μετ’ εσάς»! (δικοί σας, μαζί σας είμαστε, δηλαδή), κι απευθυνόταν ανάλογα, είτε στον στρατό είτε στους αντάρτες, είχε αιτία την απύθμενα επικίνδυνη συνθήκη διαβίωσης, ιδίως των τσελιγκάδων, στα βουνά. Στον αντάρτικο στρατό, μπορεί να έλειπε το αλάτι, αλλά δεν έλειπε το προβατίσιο κρέας, το τυρί, το βούτυρο, στους τραυματίες ιδίως!

   Ένας φίλος, ο Φουρκιώτης ο Τάκης, μου έλεγε ότι το κοπάδι όλο, 1000 τόσα γιδοπρόβατα, με τα άλογα, τους τσοπαναραίους του παππού του, απ’ το Βίτσι, το οδήγησαν συνοδεία ανταρτών, στον Όλυμπο όπου είχαν εγκαταστάσεις, τυροκομεία, σφαγεία, μαντριά! Έδιναν βέβαια πάντα οι υπεύθυνοι του εφοδιασμού (η ΕΤΑ) απόδειξη, που θα την εξαργύρωνες όταν και εάν φτιάχναν κάποτε κράτος! Πάπαλα δηλαδή… Δεν ήταν λήσταρχοι, απαλλοτρίωση, στρατολόγηση κάναν!

   Το Αμύνταιο έχασε ασύγκριτα μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων στον εμφύλιο, απ’ ότι αθροιστικά σε Αλβανικό, κατοχή!

   Ο αγρότης «ξεκόλλησε» απ’ τη λασπουριά, την ανέχεια της μη εκσυγχρονισμένης αποδοτικής γεωργίας, που τον είχε σκλάβο η σκληρή δουλειά, με κέρδος μοναδικό τον επιούσιο της οικογένειας του, απ’ τα τέλη δεκαετίας του ’60 κι ιδίως με τον Αντρέα, μετά το ’81!

   Ο Γέρος Παπανδρέου, του έδωσε το ’63 αγροτική σύνταξη, να ‘χει η γιαγιούλα ένα κέρμα δικό της στη τσέπη, ν’ ανάβει κερί και ν’ αγοράζει 5 καραμέλες στα εγγονάκια της!

   Η χούντα, γύρω στο ’68, χάρισε τα αγροτικά χρέη στην τράπεζα! (νομίζω μέχρι 150 χιλ. δραχμές, τεράστιο για την εποχή ποσό!). οι ντόπιοι πάντα επιφυλακτικοί και συντηρητικοί, δεν είχαν χρέη στην τράπεζα, να τους χαρίσει!

   Η εκμηχάνιση, τα λιπάσματα, οι αναδασμοί, τα εγγειοβελτιωτικά έργα, οι καλύτεροι σπόροι, εκτίναξαν το αγροτικό εισόδημα (ιδίως μετά το ’81, τα προγράμματα της τότε ΕΟΚ), κι άλλαξαν το status της πλειοψηφίας των αγροτών…

   Εκείνες οι παλιές ξεροψημένες, ξεδοντιάρες, στεγνές φάτσες κι ισοπεδωμένες, ακόμα και ρουφηγμένες κοιλιές του συνόλου σχεδόν των παλιότερων αγροτών, γέννησαν μια νέα γενιά καλοσυντηρημένων, χαμογελαστών, καλοζωισμένων, χορτασμένων στα πάντα, αγροτών!

   Μαζί με την πλούσια τώρα γεωργική παραγωγή, φύτρωσαν και γιγάντωσαν στον κάμπο, σκυλάδικα, μπουζουξίδικα, χασαποταβέρνες, μαγαζιά με φιρμάτα ρούχα, Porsche Cayenne κι αγαθά του καταναλωτισμού που αγοράζονταν «ντούκου», με «μασούρι» πεντοχίλιαρων που έβγαινε επιδεικτικά απ’ τη γεμάτη τώρα τσέπη του αγρότη.

   Εκείνο το παλιό «τεφτέρι» του εμπόρου, που γέμιζε σελίδες, με τη προσμονή εξόφλησης «στ’ αλώνια», «τον τρύγο» (οι ντόπιοι μακεδόνες το λεγαν «να γκούμνο»), τώρα πλέον έγινε μουσειακό είδος, μιας άλλης εποχής.

   Οι επιδοτήσεις οι πλουσιοπάροχες που δίνονταν απ’ την τότε ΕΟΚ (με σκληρή διαπραγμάτευση Ανδρέα, όχι Κούλη), για να εκσυγχρονιστεί η γεωργία, να μειωθεί ο αγροτικός πληθυσμός, να γίνουν έργα υποδομών, να πουληθούν θηριώδη Ευρωπαϊκά τρακτέρ (σε κάποιον που είχε 30 στρέμματα), γεωργικά μηχανήματα που γέμισαν σκουριασμένα τις αυλές των αγροτών, εν πολλοίς, για προίκες, εξοχικά στη θάλασσα, ψευτοξενοδοχεία, μπόμπα – σαμπάνιες σε σκυλάδικα, μίζες σε υπαλλήλους που σχετίζονταν με γεοργοκτηνοτροφία και ΕΟΚικά προγράμματα, αμέτρητους λογιστές κι άιντε, αν περίσσευε κάτι, κι ένα διαμέρισμα στο Αμύνταιο, για τα γεράματα…

   Χρήμα μαύρο, μέχρι κατάμαυρο, σκορπίστηκε σαν σκόνη που σηκώνει ο Βοριάς.

   Εκείνο το γεμάτο πρόκληση και ψευτοτσαμπουκά σύνθημα, με κλεισμένη την Εθνική οδό για δεκάδες μέρες… «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά», από ανθρώπους που γυάλιζαν τα μάτια απ’ το τσίπουρο και τα σουβλάκια, ενός ακίνδυνου κι ανέξοδου αγώνα, γράφτηκε στα θλιβερά παρατράγουδα της ιστορίας, μιας εποχής που όλα έμοιαζαν εύκολα, νόμιμα, λογικά!

   Και φυσικά, κανείς απ’ το τότε πολιτικό φάσμα δεν αντιδρούσε στο γλυκερό κατήφορο μιας μεθυσμένης, αν όχι μαστουρωμένης χώρας! Οι σημερινοί φιλελέδες, που από φανατικοί Σαούλ έγιναν Παύλοι, ιεραποστολο – Μητσοτακικοί, κήρυκες, Πρετεντέρης, Παπαχρήστου, Τσήμας, Καμπουράκης, Βερύκιος, Παπαδάκης, σέρνονταν γλύφοντας τα πατήματα, όχι μόνο του Αντρέα και του Τσοχατζόπουλου, αλλά και κείνης της απερίγραπτης Μιμής!

   Τα δισέγγονα των κολίγων του Θεσσαλικού κάμπου εκείνων που δεν νοιώσανε στη ζωή τους την λευτεριά απ’ τον Τουρκικό ζυγό, αφού, απ’ τον Τούρκο μπέη τους ανέλαβε ο Έλληνας τσιφλικάς, είδαν τη ζωή τους στην πορεία του χρόνου, ν’ ανεβαίνει (και με τη βοήθεια κάποιων, σαν τον Μαρίνο Αντύπα), αυτοί λοιπόν οι «τυχεροί», σε σχέση με την άλλη αγροτιά της χώρας, σε μία, δύο, τρείς μέρες βούλιαξαν σε μια πρωτόγνωρη καταστροφή, την πλημύρα Daniel και την ανικανότατα του κράτους, να τους βγάλει απ’ τη λάσπη που τους πνίγει!

   Η ψευτοθεωρία για την επιλογή των Εβραίων ν’ αποφεύγουν το αγροτικό επάγγελμα, θ’ ακούγεται πάλι σαν ιστορική αλήθεια, στα τσακισμένα, λασπωμένα χωριά του Θεσσαλικού κάμπου, απ’ τους άτυχους που βρέθηκαν ξαφνικά, απ’ τον παράδεισο στην κόλαση…

   Η καταστροφή του Θεσσαλικού κάμπου, για χρόνια δε θα αποπληρώνεται για τους άτυχους συμπολίτες – αγρότες και για όλη την εθνική οικονομία, όση οικονομική βοήθεια κι αν εξαγγέλλει η Ε.Ε. και οι δικοί μας Εθνικοί πόροι.

   Κάτι οι πολυήμερες, τεράστιες ανέλεγκτες πυρκαγιές, κάτι η πρωτοφανής, σε βάθος εκατονταετηρίδων, καταιγίδα Daniel, κάτι η οφθαλμοφανής ανικανότητα κυβέρνησης – κράτους, που φάνηκε στην αντιμετώπιση μιας καταστροφής, αφήνουν μια εύλογη φοβία, κι ένα ερωτηματικό για την ασφάλεια και την προοπτική μιας χώρας που λανσάρεται αυτάρεσκα, σαν Ευρωπαϊκή, με ανερχόμενη οικονομία!

   Στο εύλογο… Τι πρέπει να γίνει; Και που αποδεικνύεται αναπάντητο και σκοτεινό, εγώ θα πρότεινα το εύλογο, ανέξοδο, διαχρονικό απ’ τα βάθη του χρόνου, δοκιμασμένο «μαντζούνι»… Άκρως επιστημονικό, παπατζήδικο και αποτελεσματικό!

   Ένα «ξεμάτιασμα» γενικώς, ένα «μπλε ματάκι» φυλακτό, όπως αυτό που βάζουμε στα μωρά, να ‘χουμε καλού – κακού, όλοι μας, κρεμασμένο στο λαιμό!

   Μια αρμαθιά σκόρδα! Ένα «ευχέλαιο», μια «Δέηση», μια «λιτανεία», ακόμα και μια καταφυγή, στην απελπισία μας και στην μαγεία σε Αφρικανό σαμάνο, ακόμα και σε Βραζιλιάνο μάγο…

   Ούτως ή άλλως, όπως μας λέει η κυβέρνηση η «επιτελική»… «όλα μα όλα γίνανε με ακρίβεια και σωστά»! Τι να μας κάνει άλλο ο Μητσοτάκης. Αντιπλημμυρικά έργα, Υπουργείο ειδικό για τις καταστροφές, 112, στρατός, πυροσβέστες, βάρκες, σωσίβια, γαλότσες κι αντιτορπιλικά, κι 62 Υπουργάρες στη γραμμή!

   Μόνο τα ελικόπτερα, δυστυχώς, χωθήκανε μέχρι το λαιμό στα απόνερα, όμως τώρα δεν ανατινάχθηκαν όπως πριν ένα μήνα τα πυρομαχικά μας τα ακριβά! Είναι μια τεράστια πρόοδος όλ’ αυτά! Αναντίρρητα…

   Και σώσαμε και δύο αγελάδες, που είχαν ανέβει σαν ακροβάτισσες, αφού δεν βλέπαν σωτηρία, πάνω στου αφεντικού τους τη σκεπή!

   Εκ των πραγμάτων φαίνεται, καταφανώς, ότι κάποιος από τα 10 εκατ. Έλληνες είναι γκαντέμης, κατσικοπόδαρος και στραβός! Είμαι εγώ; Εσύ; Ο Κούλης;, Ο Τράϊκος; Ο Γιωρίκας; Ο Χ’’πετρής; Αυτόν πρέπει να τον ξεματιάσουν ανελλιπώς, Αδτιάδες, Πορτοσάλτηδες, υπόνομοι κι όλος του Σκάϊ ο συρφετός!

   Αυτά είναι μέτρα αποτελεσματικά, σωτήρια, που θα μας προστατέψουνε εξαιρετικά από κάποια επερχόμενη καταστροφή, που όλο και στο μέλλον προβλέπω, θα μας βρει! Μπρρρ!

   Ο Μωυσής ερμήνευσε σωστά το όνειρο εκείνου του γκαντέμη Φαραώ, που θα τον πλάκωναν σύντομα οι Δέκα οι Πληγές! Έτσι κι εγώ προβλέπω δυστυχώς, να έρχονται για όλους μας, κοπάδι «ισχνές αγελάδες» για χρόνια, λίαν προσεχώς, να βόσκουνε αμέριμνες στα κεραμίδια της σκεπής μας συνεχώς! Κι αντί για γάλα, να βγάζουν λασπόνερο υγιεινό και θρεπτικό! Όπως θα το παρουσιάζει στην τηλεόραση, η παιδούλα η Παγώνη, επιστημονικώς!

   ΥΓ 1: Ένα απ’ τα ερωτήματα των δημοσκόπων, λίγο πριν την εκλογή προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν… «ποιος μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη!». Η απάντηση της πλειοψηφίας των ερωτηθέντων, ήταν… ο Κασσελάκης!

   Πιστεύω, ότι η σωστή απάντηση είναι… π Μητσοτάκης! Όταν έχει ξεθωριάσει σ’ όλη την Ευρώπη, αν όχι τον κόσμο, το αίσθημα και το όραμα της «Αλλαγής», για τη κοινωνία, οι κυβερνήσεις πέφτουν σαν σαπισμένα παρατημένα φρούτα, σε ατρύγητα δέντρα!

   Η απογοήτευση, ο θυμός, η τιμωρία, το αδιέξοδο ρίχνουν τις κυβερνήσεις και φέρνου το άλλο…

   Η αποπολιτικοποίηση των εργαζομένων, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία για την κυριαρχία του κατεστημένου της πλουτοκρατίας… Έτσι, ο χαμένος Μητσοτάκης, θα φέρει τον σωτήρα(!) Μπακογιάννη, τον Πατούλη, τον Χλημίντζουρα, με το σχετικό μπίρι – μπίρι των πανίσχυρων ΜΜΕ των Μαρινάκηδων, Αλαφούζων, των Βαρδινογιάννηδων, των Σαββίδηδων!

   Το Αμερικάνικο μοντέλο, να ‘χεις να επιλέξεις μεταξύ ενός Μπάϊντεν κι ενός Τράμπ, γίνεται πλέον οδηγός πλεύσης στις Δημοκρατίες του πλανήτη! Δυστυχώς…

   Ο Κασελάκης, φωτογραφίζει αυτό το (απολίτικο) μοντέλο. Πότε θ’ ανατραπεί όλο αυτό το «πανηγυράκι;». Όταν… σφίξει η πείνα (χωρίς κατοχή ξένου στρατού) τότε θ’ αναστηθεί ένα νέο ΕΑΜίτικο πατριωτικό κίνημα να σώσει τον Λαό απ’ την καταστροφή! Και αργότερα, βλακωδώς, θα παραδώσει την εξουσία στους παλαιούς… μαυραγορίτες, τους… ιδιοκτήτες της χώρας.

   ΥΓ 2: Κι επειδή εύλογα, θα πει ο αναγνώστης που συμφωνεί με εμένα… όταν στο πρώτο τρίμηνο μιας πανηγυρικής νίκης, στην ουσία «Νίκης Μητσοτάκη», στις εκλογές, σε κάνει λούτσα μια καταιγίδα, που συμβαίνει μία φορά στα 1000 χρόνια, ε! είσαι ή δεν είσαι αρχιγκαντέμης; Πόσοι δηλαδή πρωθυπουργοί φάγαν τέτοιο «μπουγέλο» στα 1000 χρόνια;

   Δεν είμαι «ψέκας», απλά σκέψεις κάνω! Και να μας φυλάει ο θεός, όλους μας… Γιατί κοντά στο ξερό, καίγεται και το χλωρό!

   ΥΓ 3: Στις εκλογές για πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, με τα δύο χέρια ψηφίζω Τσακαλώτο! Άνθρωπο ευγενή, αριστερό, με χιούμορ, μορφωμένο, ανεπιτήδευτο, ξεχωριστό!

   Αυτοσκοπός ενός σωστού κόμματος, δεν είναι πάση θυσία να πιάσει καρέκλα στο Μαξίμου… Είναι, να διδάξει, να διαπαιδαγωγήσει, να παραδειγματίσει, να κοντράρει, να έχει αρχές, ήθος, ικανότητα.

   Η καρέκλα στο Μαξίμου, θα έρθει όταν τα αδιέξοδα της κοινωνίας γίνουν βρόγχος… Και τα αδιέξοδα αυτά, είναι κοντά μας. Τότε θα χρειαστούμε καπετάνιο, με έμπειρο, σταθερό, καθαρό, σίγουρο χέρι στο τιμόνι… Και στην φουρτούνα των προβλημάτων, η επικοινωνία γίνεται ξινισμένο φαγί, που το πετάς. Τότε, θα χρειαστούμε έναν Τσακαλώτο!

   ΥΓ 4: …Πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ, Στ. Κασσελάκης, έγινε… έκπληξη; Αναμενόμενο; Εκτροχιασμός; Ήταν του παλιού; Όλα, κι άλλα τόσα… Σημεία των καιρών, που οι παλιοί δεν καταλαβαίνουμε, κι ούτε μας ενθουσιάζουν. Και μακάρι να λαθένουμε, μέσα απ’ την πρεσβυωπία μας…

   Εκείνο όμως το σύνθημα των υποστηρικτών του, μετά τη νίκη, έμοιαζε σαν δύο σταγόνες νερό, με κείνο τότε των υποστηρικτών του Γιωργάκη Παπανδρέου… «Άλλαξε τα όλα Γιώργο», που γρήγορα, σαν πυγολαμπίδα, έσβησε το φως του!

   Για μένα, ο Κασσελάκης μου θυμίζει Μητσοτάκη… Πιθανόν λαθεύω, πιθανόν υπερβάλω. Μακάρι…

   Νίκησε η εικόνα, η επικοινωνία, τα Τικ – Τοκ, η απολιτική, η κενολογία, η γενικόλογη συνθηματολογία…

   Τα δύσκολα, τα αποκαλυπτικά, τα ουσιώδη θα ‘ρθούνε πολύ σύντομα, ίσως κι ανατρεπτικά. Εκεί θα φανεί, αν νίκησε ή όχι ο Κασσελάκης!

   Υπομονή, τουλάχιστον για εμάς που δεν είμαστε επαγγελματίες της πολιτικής, αλλά παθιασμένοι διαχρονικά, εραστές της!

   Κι ο αμείλικτος χρόνος, είναι αυτός που τελικά ξεχωρίζει την… ήρα απ’ το σιτάρι! Κι εμείς δεν βιαζόμαστε. Για την ώρα, νικητής των εκλογών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο… Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Βαρδινογιάννης, ο Σαββίδης, ο… Χλιμήντζουρας, όχι η κοινωνία κι η αριστερά…

   Κι ας μην χαίρεται ο δεξιός μικρομεσαίος πολίτης. Εκτός, αν αγοράζει αυτός, λόγω παράταξης, φτηνότερα το λάδι, το τυρί, το κρέας και δεν βουλιάζει το σπίτι του στα λασπόνερα…