Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

«Ήμουν νιός και γέρασα» - Η συγκλονιστική εξομολόγηση ενός Αμυνταιώτη σκύλου…


  Με νωχελικές κινήσεις, ο συμπαθείς γεράκος σκύλος, προσπαθεί να κουλουριαστεί κάτω από τον πλάτανο στο πάρκο του Αμυνταίου, ώστε να αποφύγει τον καυτερό καλοκαιρινό ήλιο.
  Οι κακουχίες της ζωής του και ειδικά η πρόσφατη περιπέτεια του, είναι έκδηλα φανερή στη μουσούδα του.
 
  Με φωνή τρεμάμενη, αλλά με πολύ διάθεση για κουβέντα, εξομολογείτε στα παιδιά που κάθονται δίπλα του και του προσέφεραν λίγο νερό και λίγο από το σάντουιτς που τρώγανε, δείχνοντας την αγάπη τους προς το πρόσωπο του.
  «Ήμουν μικρός όταν με έφεραν στο χωριό σας. Θυμάμαι ακόμα εκείνη τη βροχερή μέρα που τ’ αφεντικό μου, εμένα και τα δύο αδελφάκια μου μας φόρτωσε στη βρώμικη καρότσα του αυτοκινήτου του και μας άφησε εδώ, στο πάρκο, ξημερώματα…
  Τριγυρνούσαμε φοβισμένα και πεινασμένα στους δρόμους του χωριού σας, για μέρες πολλές. Συναντήσαμε στο διάβα μας καλούς, αλλά και κακούς από εσάς τους ανθρώπους.
  Άλλοι μας χαϊδεύανε και μας έδιναν λίγο φαγητό και νεράκι, άλλοι, δυστυχώς, μας χτυπούσαν και μας έδιωχναν από κοντά τους. «Παράξενα ζώα οι άνθρωπο»,  σκέφτηκα!
  Ο συμπαθείς γεράκος σκύλος, βάζει δυο μπουκιές στο στόμα του και συνεχίζει:
  «Ένα βράδυ λοιπόν, ήρθα αντιμέτωπος με το χειρότερο εφιάλτη στη ζωή μου! Το ένα αδελφάκι μου και δύο φίλοι μου, -ακολουθεί ολιγόλεπτη σιωπή-, ήταν νεκροί… Στην άκρη του δρόμου ο ένας και οι άλλο,  εδώ, στο πάρκο… είχαν φρικτό θάνατο θυμάμαι. Η έκφραση τους ήταν σαν να …συνάντησαν το διάολο»!
  Ο γεροντάκος σκύλος σταματάει τη διήγησή του και βγάζει μια παρατεταμένη, πονεμένη κραυγή… Και συνεχίζει…
  «Οι άνθρωποι είναι άκαρδα ζώα, σκέφτηκα. Κατάλαβα ότι δεν μας ήθελαν κοντά τους πλέον. Κάποιοι φίλοι, μου είπαν πως ο «βασιλιάς» σας, για να μας διώξει, έβαλε τα απαραίτητα για μας, τροφή και νερό, έξω από το χωριό σας.
  Τότε πήρα την απόφαση να φύγω. Να προσπαθήσω να ξεχάσω τις λίγες όμορφες και τις πολλές σκληρές ημέρες που έζησα κοντά σας…
  Πήρα λοιπόν τους δρόμους, διέσχισα απέραντα χωράφια και αμπέλια, πέρασα από ποτάμια, μπήκα σε σκουπιδότοπους, περπατούσα και πήγαινα, πήγαινα, πήγαινα» (αναστεναγμός)!
  Ρουφάει μια γερή γουλιά νερό από το κεσεδάκι και συνεχίζει…
  «Πέρασαν μέρες, μήνες, χρόνια. Τίποτα. Έψαχνα παντού! Απογοητεύτηκα αλλά δεν το έβαλα κάτω. Επιβίωσα τρώγοντας σκουπίδια και πίνοντας βρόχινο νερό από τις λακκούβες στους δρόμους του χωριού σας…
  Κάποια μέρα λοιπόν, έφτασα σε ένα χωράφι που ήταν μαζεμένες 4 – 5 αλεπούδες και καμιά δεκαριά αρουραίοι, αποκαμωμένος και ταλαιπωρημένος. Ήταν ένα μέρος με δυο βαρέλια, το ένα από αυτά, το σπασμένο, ήταν άδειο και το άλλο γεμάτο με νερό από τις βροχές…
  Σκέφτηκα τα λόγια του παλιόφιλου του Μούργου, που μου μίλησε για μια «όαση» για εμάς, τους αδέσποτους…
  Μου είχε πει, θυμάμαι, «ότι εκεί θα ήταν για εμάς κάτι σαν τη δική σας… πως τη λέτε… «Γη της Επαγγελίας»!
  Μπούρδες ήτανε παιδιά μου όλα αυτά, συγχωρέστε με για την έκφραση. Πως τη λέτε εδώ στο χωριό σας… «μούφα» ήταν! Ήταν κάδοι που τους βάλατε για να βγαίνετε φωτογραφίες»
  Με βαριές κινήσεις, ο γέρος σκύλος αλλάζει θέση και συνεχίζει…
  «Ήμουν νιός και γέρασα παιδιά μου, δεν είχα δυνάμεις να ψάξω άλλο για άλλους  «παράδεισους» που κάνατε για εμάς.  
  Έτσι, πήρα την απόφαση να ρισκάρω και να ξαναγυρίσω στο βασίλειο των ζώων. Και να ‘μαι εδώ, στο ίδιο σημείο που με άφησε το ζώο το αφεντικό μου»
  Εδώ, ο γεράκος σκύλος σταματάει τη διήγηση του. Γέρνει στα ποδαράκια του ενός παιδιού, κλείνει τα μάτια του και …αποκοιμήθηκε!!!
  Αυτά μας διηγήθηκαν δύο μικροί μας φίλοι, για την εμπειρία που έζησαν στη συνάντηση τους με έναν αδέσποτο σκύλο στην «παραλία» του Αμυνταίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η εποικοδομητική κριτική και οι εναλλακτικές προτάσεις - απόψεις είναι απαραίτητες και ευπρόσδεκτες, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι η ανταλλαγή ιδεών.
Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους και η ευθύνη (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.
Κάθε υβριστικό, προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο, θα διαγράφεται όποτε εντοπίζεται από την ομάδα διαχείρισης.
Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.